Postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2023 r., sygn. II OZ 405/23
W świetle przepisu art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, wykluczenie uprawnienia do zakwaterowania żołnierza nie jest uzależnione od posiadania prawa do lokalu czy korzystania z lokalu nabytego na preferencyjnych warunkach, ale wyłącznie od faktu jego nabycia.
Zmiany w przepisach ustawowych, w tym ustawie o straży granicznej, wprowadzone po wydaniu decyzji administracyjnych, nie mają wpływu na ocenę legalności tych decyzji przez sąd administracyjny, który ocenia stan prawny obowiązujący w momencie ich wydania.
Celem zakazu przewidzianego w punkcie 8.3.3 umowy ADR (Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych) jest nieotwieranie sztuki przesyłki przez kierowcę, tj. nienaruszanie jej integralności, ale nie uniemożliwienie kierowcy wykonania jego obowiązków.
W postępowaniu w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, uczestnik przewozu powinien wykazać, co uczynił dla zapewnienia wykonywania przewozu towaru niebezpiecznego zgodnie z prawem, oraz że nie mógł zrobić nic więcej, zaś to, co zrobił, pozwalało mu pozostać w uzasadnionym przekonaniu, że nie naruszy prawa.
W sytuacji, gdy funkcjonariusz straży granicznej pełniący służbę na posterunku granicznym nie zapobiega bezprawnemu przekroczeniu granicy, mimo posiadanej wiedzy i doświadczenia w zakresie patrolowania tego obszaru, działanie to stanowi przewinienie dyscyplinarne zgodnie z art. 135 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy o służbie granicznej, będące wynikiem zawinionego i niewłaściwego wykonywania czynności służbowych
W świetle art. 13a ust. 1 ustawy o o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, informacja o przebiegu służby w organach bezpieczeństwa PRL, mimo formalnego charakteru, nie przesądza o zaangażowaniu funkcjonariusza w działania państwa totalitarnego i wymaga oceny w kontekście całokształtu okoliczności sprawy.