Wyrok SA w Poznaniu z 14 marca 2013 r., sygn. III AUa 1270/12
1. Autonomia woli stron umowy o pracę w kształtowaniu jej postanowień, w tym dotyczących wynagrodzenia, podlega ochronie jedynie w ramach wartości uznawanych i realizowanych przez system prawa, a strony obowiązane są respektować nie tylko interes jednostkowy, lecz także mieć wzgląd na interes publiczny. Przepis art. 3531 kc, poprzez art. 300 k.p. znajduje tu odpowiednie zastosowanie, a wymaganie ,
Każda z form świadczenia pracy (pracownicza, cywilnoprawna, bądź wykonywana bez lub poza stosunkiem zatrudnienia) może mieć swój autonomiczny byt i uzasadnienie prawne, skoro nie da się ani generalnie, ani w szczególności wykreować nakazu zatrudniania wyłącznie na podstawie umów o pracę, albo zakazu świadczenia usług, o podobnym lub zbliżonym do pracowniczego charakterze, w ramach umów cywilnoprawnych
Pracownik służby cywilnej może wyrażać opinie o swoim zakładzie pracy, czy przełożonym, winien to jednak czynić w sposób stosowny. Niedopuszczalne jest wyrażanie dezaprobaty dla kierownika zakładu pracy w sposób agresywny, w obraźliwych słowach. Takie zachowanie stanowi naruszenie obowiązków członka korpusu służby cywilnej i winno skutkować, co najmniej zastosowaniem jednej z kar dyscyplinarnych przewidzianych
1. Celem regulacji z art. 162 k.p.c. jest pobudzenie inicjatywy stron w doprowadzeniu do szybkiego usunięcia dostrzeżonych przez nie naruszeń przepisów postępowania i umożliwienie sądowi niezwłocznego naprawienia błędu. W ten sposób dochodzi także do przyspieszenia i usprawnienia postępowania. W wypadku wydania postanowienia dowodowego (na gruncie niniejszej sprawy postanowienia o odmowie przeprowadzenia
Chociaż z punktu widzenia art. 18 § 1 k.p., umówienie się o wynagrodzenie wyższe od godziwego, czy nie będące rzeczywistym ekwiwalentem świadczonej pracy, jest dopuszczalne, to pamiętać należy, że autonomia stron umowy w kształtowaniu jej postanowień podlega ochronie jedynie w ramach wartości uznawanych i realizowanych przez system prawa, a strony obowiązuje nie tylko respektowanie własnego interesu
Na zasadzie art. 18 k.p., można wprowadzać do treści stosunku pracy świadczenia korzystniejsze niż zawarte w przepisach prawa pracy.
W razie dochodzenia od pracownika odszkodowania na zasadach przewidzianych w ramach art. 114 k.p. w zw. z art. 122 k.p., to na pracodawcy spoczywa ciężar łącznego udowodnienia szkody i jej wysokości, winy pracownika oraz normalnego związku przyczynowego pomiędzy powstaniem albo zwiększeniem szkody a zachowaniem się pracownika.
Dla oceny, że doszło do naruszenia godności, dóbr osobistych pracownika (art. 111 k.p.) nie ma znaczenia to, czy on sam potraktował określone zachowanie osoby reprezentującej pracodawcę jako godzące w jego wartość.
Brak podstaw prawnych i uzasadnienia do zasądzenia na podstawie art. 943 § 1-3 k.p. zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę wywołaną mobbingiem, który wywołał rozstrój zdrowia u pracownika, nie wyklucza dochodzenia zadośćuczynienia za stosowanie mobbingu, który nie wywołał rozstroju zdrowia u pracownika ani za naruszenie jego dóbr osobistych, o których mowa w art. 111 k.p. w związku z art. 23 i 24
Pełnomocnictwo do zawarcia z prezesem zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji umowy o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, przewidzianej w art. 1012 k.p., musi mieć oparcie w uchwale właściwego organu, a nie domniemaniu woli podjęcia takiej uchwały i udzieleniu pełnomocnictwa.
Pracodawca wydając pracownikom bony towarowe o jednakowej wartości, wypłaca pracownikom świadczenie dodatkowe nie mające charakteru świadczenia z funduszu świadczeń socjalnych, skutkujące obowiązkiem zapłacenia składek na ubezpieczenia społeczne.
Jeżeli ocena ważności umowy o pracę nakładczą - dokonana w świetle przepisów 83 § 1 k.c. - przesądza o jej nieważności, to nie ma podstaw do oceny jej ważności także w oparciu o przepis art. 58 k.c.
1. W odniesieniu do art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2009 r. Nr 167 poz. 1322 ze zm.) o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych poprzez „nieprawidłowe określenie grupy działalności” należy uznać nie tylko podanie stopy procentowej obowiązującej dla innej grupy działalności
Przychód z tytułu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłacony po ustaniu stosunku pracy, będący podstawą wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, uwzględnia się w podstawie wymiaru emerytury w roku, w którym został faktycznie uzyskany.
Art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.) ma zastosowanie nie tylko do przypadku wprowadzenia u danego pracodawcy całego regulaminu wynagradzania, ale także w sytuacji, kiedy zachodzi konieczność nadania treści poszczególnym postanowieniom zawartym w tym regulaminie.
Osoby korzystające z urlopu macierzyńskiego i wychowawczego, mające jeszcze inny, niż korzystanie z tych urlopów tytuł rodzący obowiązek ubezpieczenia taki jak wykonywanie umowy zlecenia, nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia emerytalnego i rentowych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 19, ale z mocy art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. 2007r. Nr
Umowa o pracę nakładczą, której jedynym celem jest uzyskanie prawa wyboru ubezpieczenia z uwagi na niską składkę, jest pozorna (art. 83 kc).
Występowanie choroby zawodowej nie może być samoistnie utożsamiane z niezdolnością do pracy.
1. Przepis art.43 ustawy z 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych (...) stanowi unormowanie szczególne w stosunku do przepisu art.120 § 1 kodeksu pracy. Za przyjęciem takiego poglądu przemawia to, iż cytowane regulacje normują prawnie różne sfery stosunków społecznych. Przekonuje o tym również charakter i cel wprowadzenia regulacji objętej przepisem art.43 ustawy. Niewątpliwie ów przepis jest
Miesiące, w których pracownik korzystał z urlopu szkoleniowego udzielonego przez zakład pracy na podstawie §4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 12.10.1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych nie podlegają wyłączeniu z okresu pracy górniczej wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze
Art.84 ust.6 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2007r., Nr 11, poz.74) w związku z art.24 ust.3 ustawy z 16.10.1991r. o zatrudnieniu i bezrobociu (Dz. U. Nr 106, poz.457 ze zm.)
Rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika, z pracodawcą zatrudniającym mniej niż 20 osób, w trybie art.55 § 2 w związku z § 11 kp z uwzględnieniem skutku określonego w § 3 tego artykułu nie oznacza, iż ustanie zatrudnienia nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, a w konsekwencji nie daje podstaw do przyznania mu świadczenia przedemerytalnego