Postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2019 r., sygn. II OZ 558/19
Dla stwierdzenia, że nastąpiło opuszczenie lokalu w rozumieniu art. 35 ustawy o ewidencji ludności konieczne jest ustalenie, że opuszczenie to miało charakter dobrowolny, było wynikiem realizacji uprzednio powziętego zamiaru zmiany miejsca pobytu i przeniesienia centrum swych spraw życiowych w inne miejsce.
Skoro nieślubne dziecko nabyło obywatelstwo polskie przez urodzenie z matki posiadającej to obywatelstwo, to w sytuacji zaistnienia przesłanek z art. 11 ustawy z 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego, stanowiących o utracie przez matkę obywatelstwa polskiego, jako małoletnie dziecko wraz z matką traciło obywatelstwo polskie.
Dla stwierdzenia, że nastąpiło opuszczenie lokalu w rozumieniu art. 35 ustawy o ewidencji ludności konieczne jest ustalenie, że opuszczenie to miało charakter dobrowolny, było wynikiem realizacji uprzednio powziętego zamiaru zmiany miejsca pobytu i przeniesienia centrum swych spraw życiowych w inne miejsce. Dokonując wykładni tego przepisu należy również mieć na uwadze, że istotą postępowania w sprawie
Warunkiem skorzystania z ułatwień w sprawie wjazdu i pobytu wynikających z art. 3 ust. 2 lit. a dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Państw Członkowskich (Dz. Urz. EU L 158 z 30 kwietnia 2004 r., P.0077-0-123) jest ustalenie, że członkowie rodziny rozszerzonej
Decydujące znaczenie dla wydania decyzji, o której mowa w art. 35 ustawy o ewidencji ludności, ma przesłanka trwałości opuszczenia lokalu, przez którą należy rozumieć przebywanie poza miejscem stałego zameldowania z równoczesnym zerwaniem związków z lokalem dotychczasowym.