Postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 1997 r., sygn. II SA/Ka 1830/97
Jeżeli przepis prawa materialnego uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska w formie opinii przez inny organ, to opinia ta nie może dotyczyć dowolnych spraw związanych z przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz tylko tych aspektów, które wiążą się z zadaniami organu opiniującego.
Stosownie do w art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa organ administracji państwowej zawiesza postępowanie, gdy rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zatem zawieszenie postępowania na mocy powołanego przepisu dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy istnieje związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego
Na zasadzie art. 40 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego /Dz.U. nr 36 poz. 180 ze zm./ oraz par. 2 ust. 1 w związku z par. 4 ust. 3 i 4 rozporządzenia z dnia 14 lutego 1987 r. w sprawie zasad sporządzania aktów stanu cywilnego, prowadzenia i kontroli ksiąg stanu cywilnego ich przechowywania i zabezpieczania /Dz.U. nr 7 poz. 43/ kierownik urzędu stanu cywilnego
Zawarcie związku małżeńskiego z właścicielką lokalu /nabycie uprawnień pochodnych/ i zamieszkiwanie w nim przez współmałżonka oznacza, że spełnione są przesłanki wynikające z art. 9 ust. 2 i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174 ze zm./ do wydania decyzji orzekającej o jego zameldowaniu na pobyt stały na podstawie art.
Ograniczenie się przez organ, w uzasadnieniu decyzji w przedmiocie zmiany nazwiska, jedynie do stwierdzenia o braku względów określonych w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1956 r. o zmianie imion i nazwisk /t.j. Dz.U. 1963 nr 59 poz. 328/, bez bliższej oceny przytoczonych we wniosku powodów zmiany nazwiska, także przez pryzmat subiektywnego przekonania skarżącego o potrzebie takiej zmiany,
Sam fakt rozwiązania małżeństwa nie zmienia uprawnień byłych małżonków jako najemców lokalu. Obydwoje mają nadal uprawnienia do całego lokalu. W takiej sytuacji na zameldowanie na pobyt stały w tym lokalu innej osoby, nawet obecnego współmałżonka, wymagana jest zgoda obydwojga najemców.
Osoba dysponująca pochodnym prawem do pobytu w lokalu, w którym jest zameldowana na pobyt stały nie może skutecznie powoływać się na to uprawnienie w sytuacji długotrwałego zamieszkiwania w innym miejscu, w warunkach, gdy sytuacja rodzinna i osobista tej osoby wskazuje na to, że skoncentrowała swoje życie rodzinne gdzie indziej, a zwłaszcza za granicą. W przeciwnym razie prowadziło by to do utrzymania
W postępowaniu dotyczącym rozstrzygnięć, które mogłyby wpłynąć na na treść własności osobistej, organy administracyjne nie mogą pomijać konstytucyjnej zasady ochrony własności.
Dla czynności zameldowania na pobyt stały osoby będącej współwłaścicielem lokalu /domu/, w którym ma nastąpić zameldowanie, nie wymagane jest potwierdzenie uprawnień do pobytu w lokalu. Zgodnie bowiem z art. 206 Kc każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem przez
Nie ma przeszkód prawnych, by dziecko pozostające pod władzą rodzicielską przebywało na stałe u innych osób np. sprawujących funkcję rodziny zastępczej i u tych osób miało miejsce pobytu stałego w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych z dnia 10 kwietnia 1974 r. /t.j. Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174 ze zm./.
Brak konieczności wykazania się uprawnieniem do lokalu, czy to samoistnym /najemca, właściciel/, czy o charakterze pochodnym /podnajemca, osoba bliska najemcy/, nie oznacza jednak, że przesłanką zameldowania na okres dwóch miesięcy jest wyłącznie fizyczna obecność w lokalu. Jest rzeczą oczywistą, że uprawniać do zameldowania może jedynie przebywanie na zasadach zgodnych z prawem. Wyłączone są sytuacje
Umieszczenie w decyzji spółdzielni o przydziale lokalu osób będących członkami rodziny lub osobami pozostającymi z członkiem we wspólnym gospodarstwie domowym - nie oznacza, że osoby te mają samodzielne uprawnienia do lokalu, lecz są to uprawnienia pochodne zależne od woli członka spółdzielni, który może udzielić uprawnień do przebywania w lokalu lub uprawnienia te cofnąć.
Ustawa z dnia 29 marca 1963 r. o cudzoziemcach /Dz.U. 1992 nr 7 poz. 30 ze zm./ w art. 22 zezwala organom administracyjnym, jeżeli wymaga tego interes bezpieczeństwa Państwa, na odstąpienie od uzasadnienia tylko decyzji, a nie postanowień wydawanych na podstawie przepisów tej ustawy.
Skoro ustawodawca w ustawie z dnia 29 marca 1963 r. o cudzoziemcach /Dz.U. 1992 nr 7 poz. 30 ze zm./ uzależnił wydanie decyzji w sprawie zezwolenia na pobyt stały cudzoziemca od opinii właściwego komendanta Policji, to organ wydając odmienne rozstrzygnięcie od stanowiska wyrażonego w opinii powinien wskazać powody uzasadniające odrzucenie tego dowodu.
Zaistnienie w toku postępowania o wymeldowanie osoby z pobytu w lokalu okoliczności, które warunkowały wydanie orzeczenia merytorycznego rozstrzygającego sprawę co do istoty przez właściwy organ meldunkowy uprzednim rozstrzygnięciem przez sąd wstępnego zagadnienia prawnego, jakim było ustalenie spełnienia przesłanki dobrowolnego opuszczenia lokalu, zobowiązuje organ administracji z urzędu do zawieszenia
Sąd w obecnym składzie nie podziela poglądu wyrażonego m.in. w wyroku z dnia 7 czerwca 1991 r. SA/Wr 302/91 /ONSA 1991 nr 3-4 poz. 65/, w myśl którego organ prowadzący postępowanie o wymeldowanie z lokalu powinien powstrzymać się od rozstrzygnięcia sprawy do czasu zakończenia postępowania sądowego lub przygotowawczego podczas którego może nastąpić ustalenie charakteru i przyczyn opuszczenia lokalu.