Postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2018 r., sygn. II OPP 1/18
Przepis art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności14 musi być interpretowany w ten sposób, że opuszczenie miejsca stałego pobytu, o którym mowa w tym przepisie, to także opuszczenie pod przymusem realizowanym przez upoważnione do tego organy Państwa. Obowiązek meldunkowy ma charakter ewidencyjny i nic nie przemawia za tym, aby w razie opuszczenia miejsca pobytu w wyniku przymusu
Dla potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego spełnione muszą być wszystkie wymogi zawarte w ustawie z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim, niezależnie od tego, czy wymogi te zostały ujęte w ustawie w formie pozytywnej, czy też negatywnej. Konieczne jest również wykazanie, że zmiany w ustaleniu osoby albo obywatelstwa jednego lub obojga rodziców nastąpiły przed upływem roku od dnia
Opuszczenie dotychczasowego miejsca pobytu stałego musi być rozpatrywane w kategoriach jego trwałości i dobrowolności, gdyż polega ono nie tylko na fizycznym nieprzebywaniu w tym miejscu, ale i na jednoczesnym zerwaniu z nim związków. Stąd zamiar osoby opuszczającej lokal ma znaczenie, powinien być ustalony na podstawie obiektywnie istniejących i konkretnych okoliczności faktycznych sprawy. Musi on
Obowiązkiem cudzoziemca jest wykonywanie pracy zgodnie z udzielonym zezwoleniem.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka prawo do życia rodzinnego, o którym mowa w art. 8 EKPC, należy rozumieć szeroko – obejmuje ono nie tylko związki sformalizowane prawnie, ale i związki faktyczne, tj. związki partnerskie, konkubinaty. Orzecznictwo to doskonale znane jest orzekającym w sprawie organom i nieuprawnione jest twierdzenie, że organy, a za nimi i Sąd