Uchwała SN z dnia 8 kwietnia 2022 r., sygn. I DI 52/21
Nietezowane
Brak korelacji pomiędzy wskazanym w skardze kasacyjnej zakresem zaskarżenia, treścią wniosków skargi kasacyjnej i treścią zarzutów należy traktować jako niespełnienie przez skargę kasacyjną jej warunków konstrukcyjnych, o których mowa w art. 3984 § 1 k.p.c., co uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c., bez możliwości sanowania tego braku. Biorąc pod uwagę treść powołanego
Wyjaśnienia Krajowej Rady Sądownictwa, dotyczące okoliczności, które miały przemawiać za rekomendacją uczestnika postępowania, nie są wystarczające dla uznania, iż KRS dokonała wszechstronnego rozważenia sprawy. Różnice pomiędzy kandydatami pozostają bowiem bardzo subtelne, a niejednokrotnie przemawiają na korzyść odwołującej się (np. większa ilość ukończonych studiów podyplomowych lub dłuższy staż
Z brzmienia przepisów art. 70 p.u.s.p. nie można co prawda wyprowadzić wniosku o związaniu Krajowej Rady Sądownictwa treścią orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stwierdzającego trwałą niezdolność sędziego do pełnienia obowiązków sędziowskich, jednak w postępowaniu o przeniesienie sędziego w stan spoczynku na podstawie art. 70 p.u.s.p. KRS jest obowiązana ocenić moc dowodową
"Nowe okoliczności”, o których stanowi art. 45 ust. 1 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, to zarówno te, które istniały w trakcie poprzedniego rozpoznawania sprawy, lecz nie były znane Radzie i uczestnikom postępowania, jak i okoliczności zaistniałe już po zakończeniu postępowania, a dotyczące istoty sprawy i mogące mieć wpływ na sposób jej rozstrzygnięcia. Nie ulega wątpliwości, że Rada powinna
Ocena co do sprzeczności składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c., gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana po dniu 23 stycznia 2020 r. na urząd sędziego w sądzie powszechnym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U
Zgodnie z art. 42 ust. 1 u.KRS uchwały Rady w sprawach indywidualnych wymagają uzasadnienia. Powołany przepis nie określa wprost wymaganej treści uzasadnienia uchwał nominacyjnych KRS. Nie powinno jednak ulegać wątpliwości, że ustawodawca nie przyzwala przez to Radzie na arbitralność. Swoboda wyboru kandydatów, którzy zostaną przedstawieni Prezydentowi RP, nie jest nieograniczona, a wyboru kandydatów
Orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest podstawowym dokumentem dla podjęcia przez Krajową Radę Sądownictwa uchwały w przedmiocie przeniesienia sędziego w stan spoczynku, a jego uzyskanie jest niezbędnym elementem postępowania zainicjowanego wnioskiem o przeniesienie sędziego w stan spoczynku. Choć samo orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych de iure
Zgodnie z art. 61 § 1 pkt 2 p.u.s.p. sędzią sądu rejonowego może być wyłącznie ten, kto jest nieskazitelnego charakteru. Posłużenie się przez ustawodawcę określeniem „wyłącznie”, jednoznacznie wskazuje na znaczenie tego kryterium dla prawidłowości pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu rejonowego. A contrario żadna osoba nieposiadająca nieskazitelnego charakteru nie może być sędzią sądu rejonowego
Przepis art. 51a ust. 1 p.u.s.p. nie nakłada na sąd obowiązku korzystania z opinii biegłego lub stanowiska Ministerstwa Sprawiedliwości co do prawa obcego, gdyż źródłem stwierdzenia treści prawa obcego mogły być także inne środki. Tylko w razie, gdy sąd, korzystając z dostępnych mu środków we własnym zakresie, nie jest w stanie ustalić treści prawa obcego, powinien skorzystać z opinii biegłego lub
Przepis art. 42 ust. 1 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa nie określa elementów, z których powinno się składać uzasadnienie uchwały. Celem uzasadnienia jest wykazanie, że uchwała została podjęta po wszechstronnym rozważeniu okoliczności sprawy. W uzasadnieniu uchwały Rady należy przedstawić okoliczności, które stanowiły podstawę do odmowy przedstawienia Prezydentowi RP kandydata na urząd sędziego
W świetle treści art. 35 ust. 2 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, stanowi zasadnicze kryterium oceny kandydata na wolne stanowisko sędziowskie. Kryterium to zostało bowiem przez ustawodawcę wyraźnie wyróżnione, poprzez użycie zwrotu „przede wszystkim”. Oznacza to, że Krajowa Rada Sądownictwa jest uprawniona i zarazem zobowiązana do oceny kandydatury przede wszystkim w oparciu o wskazane kryterium
Z katalogu praw podmiotowych sędziego nie sposób wyeliminować żądania zasądzenia wynagrodzenia za pracę (pochodnych jego składników) za okres niesłusznego pozbawienia prawa do sprawowania wymiaru sprawiedliwości (usunięcia z urzędu). Zakres tego uprawnienia nie został zawężony tylko do części okresu, w którym sędzia nie piastował urzędu, lecz obejmuje pełną kompensatę majątkową. Tak ułożony standard
Uzasadnienie uchwały KRS nie może być powtórzeniem treści całego zgromadzonego materiału sprawy. Z punktu widzenia prawnej ochrony interesów poszczególnych kandydatów trzeba przyjąć, że Rada nie ma obowiązku szczegółowego opisywania każdego z nich, w szczególności w przypadku wielości kandydatów, z jaką mieliśmy do czynienia w prowadzonym postępowaniu nominacyjnym. Wymagane jest dokładne omówienie