Wyrok NSA z dnia 23 lutego 2023 r., sygn. II OSK 1007/22
Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 116 pkt 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2020 r., poz. 35 ze zm.) jest możliwa tak długo jak trwa przeszkoda w postaci prowadzenia działalności gospodarczej. Z chwilą gdy przesłanka ta przestaje istnieć organ administracji publicznej traci kompetencję do odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego.
Cudzoziemiec, który nabył samodzielny lokal mieszkalny zwolniony z obowiązku uzyskania zezwolenia na nabycie nieruchomości na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców, (Dz. U. z 2017 r. poz. 2278 z pózn. zm.), we wniosku o zezwolenie na nabycie nieruchomości w celu potwierdzenia więzi z Polską, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 omawianej
Trwałe opuszczenie miejsca stałego pobytu należy interpretować jako przebywanie poza tym miejscem z równoczesnym zerwaniem związków z dotychczasowym lokalem mieszkalnym, co prowadzi do wniosku, że samo pozostawienie rzeczy w lokalu, którego był najemcą, przy jednoczesnym zorganizowaniu centrum życiowego w innym miejscu, nie dowodzi o trwałym opuszczeniu miejsca pobytu w kontekście przesłanki do dokonania