Wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. OSK 936/04
Nie zaświadczenie z archiwum państwowego o dacie urodzenia, ale akt stanu cywilnego jest wyłącznym dowodem daty urodzenia, a dowód ten można obalić tylko w postępowaniu sądowym.
Prawo własności do lokalu nie pozostaje bez wpływu na czynność materialno-techniczną jaką jest zameldowanie w lokalu będącym przedmiotem tego prawa.
Fakt wyłączenia stosowania przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /t.j. Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071 ze zm./ przed polskimi urzędami konsularnymi za granicą nie oznacza, że to wyłączenie rozciąga się na organy administracji publicznej w kraju, kontrolujące w trybie nadzoru rozstrzygnięcia podjęte w indywidualnych sprawach obywateli polskich. Innymi słowy organ
Oczywista niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego oznacza także oczywistą bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, co z kolei powoduje, że skarżącemu nie przysługuje prawo pomocy.
Brak odniesienia się przez sąd administracyjny, wydający wyrok zaskarżony skargą kasacyjną przy ocenie zaistnienia bezprzedmiotowości decyzji o wydaleniu cudzoziemca, do postanowień Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. /Dz.U. 1993 nr 61 poz. 284/, zwłaszcza wobec stawianych przez stronę w tym względzie jednoznacznych zarzutów, może
Gdy uprawnienia strony nie powstają bezpośrednio z mocy prawa, lecz w wyniku konkretyzacji normy prawnej, organ administracji - jeśli nie jest przewidziana inna forma jego działania - obowiązany jest dokonać tej konkretyzacji w drodze decyzji administracyjnej.
Inna jest sytuacja tego kto dobrowolnie opuszcza lokal i nie dopełnia obowiązku wymeldowania, a inna tego kto nie ma wpływu, zarówno na fakt opuszczania lokalu gdyż zostaje aresztowany, a następnie odbywa wieloletnią karę pozbawienia wolności jak i na czynności administracyjne związane z wymeldowaniem z pobytu stałego.
Ustawodawca w art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach /t.j. Dz.U. 2001 nr 127 poz. 1400 ze zm./ uzależnił udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na osiedlenie się od wykazania pięcioletniego nieprzerwanego pobytu na terytorium Polski na podstawie wiz lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Do okresu tego nie można zaliczyć pobytu cudzoziemca na podstawie umowy z
Ewidencja ludności służy wyłącznie zbieraniu informacji w zakresie danych o miejscu zamieszkania i pobytu osób, a więc rejestracji stanu faktycznego, a nie stanu prawnego. Nie jest ona formą kontroli nad legalnością zamieszkania i pobytu. Niedopuszczalne i nieskuteczne jest nadużywanie instytucji zameldowania w celu osiągnięcia rezultatu mieszczącego się w granicach innej sprawy, której przedmiotem
Dla zapewnienia zgodności pomiędzy stanem faktycznym a zapisami w ewidencji ludności niezbędne jest, aby organy meldunkowe mogły wymuszać na obywatelu pewne czynności służące rejestracji miejsca pobytu osoby podlegającej obowiązkowi meldunkowemu lub też poprzez rozstrzygnięcia własne zastępować takie czynności w celu uzyskania zgodności pomiędzy ewidencją a istniejącym stanem rzeczy.
Wyłączenie kognicji NSA w sprawach wymienionych w art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ i tym samym ograniczenie prawa do sądu nie pozostaje w sprzeczności z konstytucyjną zasadą prawa do sądu wyrażoną w art. 45 ust. 1 Konstytucji. Konstytucja przewiduje w art. 37 ust. 2 możliwość wprowadzenia w drodze ustawy wyjątków od zasady
Zarówno samo brzmienie pkt 9 ust. 1 art. 13 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach /Dz.U. 2001 nr 127 poz. 1400/, jak i analiza treści tego przepisu na tle przepisów zawartych w pkt 1-8b ust. 1 art. 13 prowadzą do wniosku, że nie każde naruszenie prawa może być traktowane, jako naruszenie "ładu i porządku publicznego", o jakim mowa w tym przepisie. Użyte w analizowanym przepisie określenie