Wyrok NSA z dnia 17 maja 2024 r., sygn. II GSK 370/21
Nałożenie kary pieniężnej na członka zarządu spółki publicznej za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych jest uzasadnione, gdy informacje mają zasadnicze znaczenie dla transparencji i bezpieczeństwa obrotu na rynku kapitałowym; adekwatność kary musi być rozpatrywana w kontekście wagi naruszeń i ich wpływu na interes inwestorów i akcjonariuszy.
1. Regulacja zawarta w art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej nie stwarza możliwości jej zastosowania ani wprost, ani z uwzględnieniem modyfikacji, w sprawach dotyczących nakładania kar pieniężnych na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych. 2. Art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej nie
Obowiązki depozytariusza funduszu inwestycyjnego, wynikające z art. 72 ustawy o funduszach inwestycyjnych, obejmują rzetelną i staranną kontrolę czynności faktycznych i prawnych dokonywanych przez fundusz, wykraczającą poza czysto formalną weryfikację dokumentacji i wycen aktywów przeprowadzoną przez zewnętrzne, wyspecjalizowane podmioty. Depozytariusz nie jest zwolniony z ciążącego na nim obowiązku
Początkiem biegu 6-miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych jest data wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o nałożeniu kary pieniężnej na spółkę publiczną, tzn. data jej sporządzenia i podpisania, nie zaś data jej doręczenia spółce. Natomiast
Dla wymierzenia kary administracyjnej istotne jest stwierdzenie naruszenia prawa i istnienia podmiotu, który tego naruszenia się dopuszcza, a podstawą rozstrzygania są przepisy obowiązujące w chwili popełnienia tego deliktu, chyba że w chwili wymierzania kary funkcjonowałyby przepisy względniejsze.
Poziom przychodów osiąganych przez podmiot rynku finansowego może stanowić miarodajny punkt odniesienia dla ustalenia wysokości kary pieniężnej, o której mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego, o Rzeczniku Finansowym i o Funduszu Edukacji Finansowej. Jednakże wysokość kary nie może doprowadzić do zakłócenia, sparaliżowania lub uniemożliwienia dalszej
Termin do wydania decyzji nakładającej na członka zarządu karę pieniężną na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych rozpoczyna bieg od momentu wydania decyzji nakładającej karę pieniężną na spółkę na podstawie art. 96 ust. 1, 1e lub 1f tej ustawy, a nie jakiejkolwiek sankcji,
Poręczenie wekslowe ma charakter abstrakcyjny i niezależny od umowy łączącej poręczyciela z dłużnikiem, co przejawia się w tym, że poręczyciel wekslowy odpowiada według treści weksla, a jego zobowiązanie nie jest pochodne ani subsydiarne w stosunku do zobowiązania poręczonego.
1. Weksel in blanco jako środek zabezpieczający wierzytelności powstaje w chwili wydania, a zobowiązanie poręczyciela wekslowego powstaje z chwilą podpisania weksla i wręczenia go remitentowi, niezależnie od późniejszego wypełnienia. 2. Świadczenie spełnione przez poręczyciela nie jest nienależne, jeśli dokonuje go dobrowolnie na podstawie wcześniejszego porozumienia z wierzycielem, nawet pomimo braku
Wartość godziwą akcji w kontekście postępowania przymusowego wykupu, o ile nie istnieje odrębna definicja w przepisach, powinno się określać zgodnie z definicją legalną zawartą w ustawie o rachunkowości, tj. jako kwotę, za jaką składnik aktywów mógłby zostać wymieniony w transakcji rynkowej między dobrze poinformowanymi, niepowiązanymi stronami, przy uwzględnieniu cen bieżących na rynku i pomniejszonej
Mechanizmy ustalania ceny przymusowego wykupu akcji mniejszościowych w spółkach publicznych, zgodnie z przepisami ustawy o ofercie, zapewniają ochronę zarówno interesów akcjonariuszy większościowych, jak i mniejszościowych, poprzez ustalenie uczciwej ceny opartej na kryteriach rynkowych i wartości godziwej.
1. Postanowienia umowy kredytu, które uprawniają bank do jednostronnego ustalenia kursów walut, pozostawiając mu pole do arbitralnego działania i obarczając kredytobiorcę nieprzewidywalnym ryzykiem, są uznawane za abuzywne. 2. Konsument ma prawo do zawarcia umowy zakładającej niskie koszty udostępnienia kapitału, pod warunkiem, że wyraźnie i jednoznacznie przejmie na siebie w pełnym zakresie ryzyko
Przepis art. 138 ust. 3 pkt 3a ustawy - Prawo bankowe może stanowić podstawę prawną do nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązków likwidatora funduszu inwestycyjnego, o których mowa w § 7 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie trybu likwidacji funduszy inwestycyjnych.
Pojęcie "porozumienia" z art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie publicznej obejmuje zarówno formalne umowy, jak i nieformalne uzgodnienia, w tym "porozumienia dżentelmeńskie", niekoniecznie muszące przyjmować postać wiążącej umowy, i ma na celu przejęcie kontroli nad spółką będącą przedmiotem oferty lub zakłócenie pomyślnego wyniku oferty.
1. W prawie wekslowym weksel in blanco może służyć jako skuteczne narzędzie zabezpieczające różnorodne wierzytelności, jednak w przypadku sporów między wystawcą a remitentem, samodzielność zobowiązania wekslowego ulega złagodzeniu, a możliwości obrony pozwanych jako dłużników wekslowych zależą od podstaw materialnoprawnych zobowiązania wynikających ze stosunku podstawowego między wystawcą a remitentem
Przeciwko konsumentowi nie może zostać wydany nakaz zapłaty wyłącznie na podstawie treści samego weksla, niezależnie od tego, że uwzględnianie w postępowaniu nakazowym innych dokumentów dołączonych do pozwu wraz z wekslem byłoby sprzeczne z istotą tego typu postępowania nakazowego. Konieczność zapewnienia przewidzianej w unormowaniach unijnych skutecznej ochrony konsumentom oznacza, że niezależnie
W przypadku, gdy dochodzone pozwem roszczenie wynika z weksla in blanco, stanowiącego zabezpieczenie wierzytelności głównej wynikającej z umowy zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem, zapewnienie ochrony określonej w Dyrektywie 93/13 – i wprowadzonych w ramach jej implementacji do polskiego porządku prawnego przepisach art. 3851-3853 k.c. – wymaga, aby sąd rozpoznał sprawę przy uwzględnieniu
W sytuacji, gdy istnieją wątpliwości co do ważności zobowiązań wekslowych, w tym charakteru podpisu poręczyciela oraz sposobu jego złożenia na dokumencie wekslowym, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej analizy oryginału dokumentu oraz dodatkowych dowodów, w tym zeznań zainteresowanych stron, aby jednoznacznie ustalić zakres odpowiedzialności poręczyciela wekslowego.