Wyrok SN z dnia 24 stycznia 2020 r., sygn. V CSK 430/18
Termin dwóch miesięcy, o którym mowa w art. 38 p.w.p., na złożenie wniosku o konwersję (przekształcenie, zmianę) zgłoszenia wynalazku w zgłoszenie wzoru użytkowego - ma charakter terminu prawa materialnego. Termin ten jako taki nie podlega przedłużeniu ani przywróceniu, a więc nie mógł mieć do niego zastosowania art. 243 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Po bezskutecznym upływie tego terminu zgłaszającej spółce
Podmiot zobowiązany nie może odmówić wnioskodawcy wyrażenia zgody na ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego na podstawie art. 23 ust. 4 w zw. z art. 6 ust. 4 pkt 3 u.p.w.i.s.p., będących materiałami urzędowymi, ponieważ zgodnie z art. 4 pkt 2 u.p.a.p.p. takie materiały nie stanowią przedmiotu prawa autorskiego.
Bez określenia kwoty wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich nie można stosować 50-proc. kosztów uzyskania przychodów. Samo powiązanie czasu pracy z utworem nie wystarcza.
1. Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, to pracownik jako twórca wynalazku ma prawo do wynagrodzenia za korzystanie z wynalazku niezależnie od ochrony patentowej uzyskanej na wynalazek przez przedsiębiorcę (art. 22 w związku z art. 8 ust. 1 pkt 2 i art. 11 ust. 3 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej). 2. Patent może zwiększać wartość wynalazku, dlatego pracownik w ramach stosunku