Wynagrodzenie w okresie wypowiedzenia
Przepisy dotyczące okresów wypowiedzenia umowy o pracę powinny być ściśle przestrzegane. Skrócenie tych okresów może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych prawem.
Pracownik, który orzeczeniem sądu został przywrócony do pracy, powinien pracodawcy zgłosić gotowość do podjęcia pracy w terminie określonym przepisami Kodeksu pracy.
Sądowa kontrola wypowiedzenia umowy o pracę na czas nie określony opiera się m.in. na kryterium zasadności i zgodności z prawem dokonania tej czynności prawnej przez pracodawcę.
W razie wniesienia przez pracownika do sądu pracy odwołania od złożonego mu wypowiedzenia umowy o pracę, sąd dokonuje oceny tego wypowiedzenia pod kątem zachowania warunków formalnych oraz zasadności wypowiedzenia. Pracodawca powinien wskazać w wypowiedzeniu przyczynę uzasadniającą jego decyzję, przy czym wskazanie tej przyczyny musi być zgodne z prawdą i konkretne.
Pewne kategorie pracowników podlegają szczególnej ochronie przed wypowiedzeniem umowy o pracę. Jedną z takich kategorii stanowią pracownicy w wieku przedemerytalnym.
W określonych sytuacjach wypowiedzenie zmieniające może przekształcić się w wypowiedzenie definitywne. Ponadto wypowiedzenie zmieniające może być dokonane również w sytuacji, gdy pracownik utracił możliwość wykonywania danego zawodu lub czynności.
W drodze wypowiedzenia można pracownikowi zmienić warunki pracy i wynagrodzenie. Ten rodzaj wypowiedzenia nazywany jest powszechnie wypowiedzeniem zmieniającym.
Ochrona przed wypowiedzeniem umowy o pracę dotyczy również pracowników nieobecnych w pracy z usprawiedliwionych powodów, np.: urlop wypoczynkowy, zwolnienie lekarskie itp. W przypadku upadłości lub likwidacji pracodawcy ochrona ta ulega poważnemu ograniczeniu.
Szczególna ochrona stosunku pracy dotyczy m.in. pracowników nieobecnych w pracy z powodu choroby. Jednak sam fakt niezdolności do pracy wskutek choroby nie zawsze oznacza, że pracownik podlega takiej ochronie.
Oprócz działaczy związkowych szczególną ochroną przed wypowiedzeniem umowy o pracę są objęte także osoby w wieku przedemerytalnym. Nie jest to jednak ochrona bezwzględna.
Okresy wypowiedzenia mogą ulec skróceniu w szczególnych przypadkach, przewidzianych w przepisach prawa pracy. Ponadto pracodawca zamierzający wypowiedzieć umowę o pracę ma obowiązek powiadomienia związku zawodowego reprezentującego pracownika. Jednak ostateczna decyzja co do zwolnienia pozostawiona jest pracodawcy.
Postanowieniem umowy o pracę na czas nie określony nie można skrócić okresów wypowiedzenia przewidzianych w Kodeksie pracy. Mimo to przepisy kodeksowe nie są w tym zakresie normami bezwzględnie obowiązującymi.
Umowa o pracę może - co do zasady - ulec rozwiązaniu za wypowiedzeniem dokonanym przez jedną ze stron. Ograniczenie możliwości rozwiązywania umowy tą drogą, dotyczące tak pracownika, jak i pracodawcy, może dotyczyć umowy o pracę zawartej na czas określony.
Pracodawca, który wypowiada pracownikowi umowę zawartą na czas nie określony, musi podać przyczynę uzasadniającą rozwiązanie stosunku pracy. Podana przyczyna musi być konkretna i zrozumiała dla pracownika.