Wyrok NSA z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. III OSK 4848/21
Tylko wyraźne upoważnienie ustawowe może stanowić podstawę do stanowienia przez radę gminy aktów prawa miejscowego wprowadzających dodatkowe warunki korzystania z ulg podatkowych; każde działanie organu gminy wykraczające poza ramy takiego upoważnienia jest sprzeczne z Konstytucją RP.
Ustalanie zasad korzystania ze zwolnień podatkowych, w tym nakładanie obowiązku składania dodatkowych dokumentów, przekracza kompetencje rad gminy i może być regulowane wyłącznie na drodze ustawowej, a nie przez akty prawa miejscowego takie jak uchwała rady miasta.
Uchwała organu samorządu terytorialnego, która wprowadza dodatkowe wymogi proceduralne, takie jak konieczność złożenia wniosku oraz formularza informacji w kontekście ubiegania się o pomoc publiczną związaną z COVID-19, nie przekracza delegacji ustawowej, jeśli umocowanie tych wymogów znajduje się w odpowiednich przepisach prawa materialnego oraz wykonawczego.
Rada gminy może bowiem na mocy art. 6j ust. 2a u.c.p.g. zróżnicować stawki opłaty w zależności od powierzchni lokalu mieszkalnego, liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość, odbierania odpadów z terenów wiejskich lub miejskich, a także od rodzaju zabudowy. Rada gminy może stosować łącznie różne kryteria różnicujące stawki opłaty. Przepis ten, jak i inne przepisy tej ustawy, nie przewiduje jednak
Uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. W przypadku zaś, gdy w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Jednym z konstytutywnych