Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. II OSK 2493/11
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Łuczaj Sędziowie NSA Paweł Miładowski (spr.) del. WSA Zbigniew Ślusarczyk Protokolant asystent sędziego Agnieszka Chorab po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2013r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej D. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 900/11 w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 29 marca 2011 r. nr DOP-P.612.42.11.MG w przedmiocie odmowy uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony przyrody oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 900/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony przyrody.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 marca 2011 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, po rozpatrzeniu zażalenia D. W., utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Olsztynie z dnia [...] kwietnia 2010 r. o odmowie uzgodnienia w zakresie ochrony przyrody projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr ew. [...], obręb [...], gmina [...].
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że wnioskiem z dnia 3 lutego 2010 r. Wójt Gminy Świątki zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Olsztynie o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr ew. [...], obręb [...], gmina [...]. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Olsztynie odmówił wnioskowanego uzgodnienia. W wyniku rozpatrzenia zażalenia D.W., utrzymując zaskarżone postanowienie organ drugiej instancji stwierdził, że przedmiotową inwestycję planuje się zrealizować na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Pasłęki i w granicach obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 Dolina Pasłęki (PLB280002), które zgodnie z ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody stanowią formy ochrony przyrody. W przedmiotowym postępowaniu uzgodnieniowym, wnioskowana inwestycja wymagała przeprowadzenia analizy w zakresie jej zgodności z przepisami tworzącymi szczególny reżim prawny dla wskazanych form ochrony przyrody. W przypadku pokrywania się obszarowych form ochrony, o których mowa w art. 6 pkt 1-4 i 7-9 ustawy o ochronie przyrody, i obszaru Natura 2000, przy uzgadnianiu inwestycji tam zlokalizowanych należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, czy realizacja planowanego przedsięwzięcia nie naruszy zakazów, zawartych w aktach prawa miejscowego ustanawiających (wyznaczających) te obszary. Następnie organ powinien uwzględnić wpływ danej inwestycji na obszar Natura 2000. Wskazana kolejność postępowania przy uzgadnianiu warunków zabudowy pozwala bowiem uniknąć przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 w sytuacji, gdy z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego już jednoznacznie wynika, że jest to zbędne, gdyż inwestycja na danym terenie, z uwagi na naruszenie zakazów tam obowiązujących, nie może i tak zostać zrealizowana. Uzasadniając zaskarżone postanowienie, organ pierwszej instancji podniósł, że realizacja przedmiotowej inwestycji będzie skutkować naruszeniem zakazu wymienionego w §4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia nr 147 Wojewody Warmińsko - Mazurskiego z dnia 13 listopada 2008 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Pasłęki (Dz.Urz. Woj. Warm.-Mazur. Nr 179, poz. 2632), tj. zakazu lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Jednocześnie organ ten uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności wyłączające stosowanie tego zakazu, wymienione w §4 ust. 1 pkt 8 oraz w §4 ust. 5 powołanego rozporządzenia Wojewody Warmińsko - Mazurskiego. Z załącznika graficznego do projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, sporządzonego w skali 1:1000 wynika, iż działka przeznaczona pod zainwestowanie (działka nr ew. [...], obręb geodezyjny [...], gmina [...]) położona jest w całości w pasie szerokości 100 m od linii brzegu rzeki Pasłęki. Nieprzekraczalna linia zabudowy dla przedmiotowej inwestycji została wyznaczona w taki sposób, iż dopuszcza możliwość zabudowy w odległości mniejszej niż 100 metrów od linii brzegu wskazanego cieku wodnego. W przedmiotowej sprawie należało zatem wyjaśnić, czy nie zachodzą jednocześnie okoliczności wyłączające stosowanie omawianego zakazu, wymienione w powołanym rozporządzeniu nr 147 Wojewody Warmińsko - Mazurskiego z dnia 13 listopada 2008 r. Projektowane przedsięwzięcie budowlane polegać będzie na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a zatem nie kwalifikuje się jako lokalizowanie obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej, a ponadto nie dotyczy wykonywania zadań na rzecz obronności kraju i bezpieczeństwa państwa, prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym czy realizacji inwestycji celu publicznego. Projektowana inwestycja nie dotyczy budowy siedliska rolniczego i nie jest związana z terenem przeznaczonym do pełnienia funkcji plaż, kąpielisk i przystani. Przedmiotowa inwestycja nie wyczerpuje zatem hipotez norm prawnych statuujących wyjątki od zakazu lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 metrów od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, wymienione w §4 ust. 1 pkt 8 in fine i §4 ust. 2 oraz ust. 5 pkt 2 i 3 rozporządzenia nr 147 Wojewody Warmińsko - Mazurskiego z dnia 13 listopada 2008 r. W przedmiotowym stanie faktycznym §4 ust. 5. pkt 1 powołanego rozporządzenia Wojewody Warmińsko - Mazurskiego z dnia 13 listopada 2008 r. nie mógł znaleźć zastosowania. Zgodnie z §4 ust. 5 pkt 1 zakaz, o którym mowa w §4 ust. 1 pkt 8 nie dotyczy obszarów zwartej zabudowy miast i wsi, w granicach określonych w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin (lub w równorzędnych dokumentach planistycznych) oraz uzupełnień zabudowy mieszkaniowej i usługowej pod warunkiem wyznaczenia nieprzekraczalnej linii zabudowy od brzegów zgodnie z linią występującą na działkach przyległych.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right