Wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 6 grudnia 2011 r. (Enrique Hernan Segura Naranjo przeciwko Polsce), sygn. 67611/10
Odmowa zezwolenia na opuszczenia zakładu karnego w celu złożenia wizyty choremu członkowi rodziny lub uczestnictwa w jego pogrzebie stanowi ingerencję w prawo do poszanowania życia rodzinnego.
Wyrażenie "sąd ustanowiony ustawą" odzwierciedla zasadę praworządności, stanowiącą nieodłączny element systemu ochrony ustanowionego Konwencją i jej Protokołami. "Ustawa", w rozumieniu Artykułu 6 ust. 1 Konwencji, oznacza w szczególności ustawodawstwo regulujące ustanawianie i kompetencje organów wymiaru sprawiedliwości
Artykuł 3 Konwencji nie zabrania użycia siły w celu dokonania zatrzymania. Jednakże użycie siły może mieć miejsce tylko wtedy, kiedy jest to niezbędne i nie może być nadmierne. Odwołanie się do użycia siły fizycznej w stosunku do osoby pozbawionej wolności w sytuacji, kiedy nie jest to konieczne z uwagi na zachowanie tej osoby, umniejsza godności ludzkiej i stanowi, co do zasady, naruszenie prawa określonego
Podczas gdy surowość spodziewanej kary jest istotnym elementem przy dokonywaniu oceny możliwości ukrywania się sprawcy lub ponownego popełnienia przez niego przestępstwa - to jednak waga zarzutów sama w sobie nie może stanowić uzasadnienia dla długich okresów tymczasowego aresztowania.
Konwencja nie nakłada na Umawiające się Państwa obowiązku ustanawiania sądów apelacyjnych ani kasacyjnych. Jednakże tam, gdzie takie sądy istnieją, gwarancje Artykułu 6 - w tym prawo do bezpłatnej pomocy prawnej - muszą być spełnione. Sposób, w jaki przepis ten stosuje się w odniesieniu do sądów apelacyjnych lub kasacyjnych zależy od szczególnych cech danego postępowania, przy czym należy tutaj uwzględnić
Uznając, że powództwo cywilne na podstawie artykułu 24 w związku z artykułem 448 Kodeksu cywilnego może stanowić "skuteczny środek odwoławczy" dla celów zawartych w artykule 35 ust. 1 Konwencji począwszy od dnia 17 marca 2010 roku i uwzględniając trzyletni okres przedawnienia na wniesienie takiego powództwa, Trybunał stwierdził, że zasadniczo w odniesieniu do wszystkich spraw, w których do czerwca
Kwestia odpowiedzialności państwa na mocy Artykułu 2 Konwencji może pojawić się w przypadku niezdolności wewnętrznego porządku prawnego do zapewnienia odpowiedzialności za wszelkie akty zaniedbania zagrażające lub prowadzące do utraty życia ludzkiego. W takim przypadku Trybunał musi zbadać, czy dostępne środki prawne, rozpoznawane łącznie, przewidziane prawem i stosowane w praktyce, można uznać, że
Jeśli państwo decyduje się na wprowadzenie instrumentów lustracyjnych, jego obowiązkiem jest spełnienie określonych warunków w celu zapewnienia zgodności z Konwencją. Po pierwsze, uregulowania lustracyjne muszą spełniać wymogi dostępności i przewidywalności będące elementem kryterium "zgodności z prawem" w rozumieniu Konwencji. Po drugie procedura lustracyjna nie może służyć wyłącznie karaniu lub zemście
Prawo oskarżonego do efektywnego udziału w postępowaniu karnym wymaga realizacji, na zasadach równości, prawa do sporządzania notatek, celem przygotowania się do obrony, niezależnie od tego, czy oskarżony jest reprezentowany przez adwokata czy też nie. Fakt, że skarżący nie dysponował prawem wynoszenia notatek sporządzonych przez siebie w kancelarii tajnej, aby przedstawić je biegłemu lub użyć w jakimkolwiek
Zasada domniemania niewinności zostaje naruszona w sytuacji, jeżeli postanowienie sądowe lub wypowiedź urzędnika państwowego dotyczące osoby oskarżonej o popełnienie czynu zagrożonego karą zawiera opinię, że osoba ta jest winna zanim jeszcze wina została jej udowodniona zgodnie z prawem. Przy czym wystarczy tutaj, aby - nawet przy braku jakiegokolwiek formalnego stwierdzenia - pojawiała się argumentacja
Prawo oskarżonego do efektywnego udziału w postępowaniu karnym wymaga realizacji, na zasadach równości, prawa do sporządzania notatek, celem przygotowania się do obrony, niezależnie od tego, czy oskarżony jest reprezentowany przez adwokata czy też nie. Fakt, że podczas zapoznawania się z aktami sprawy osoba lustrowana nie dysponowała prawem wynoszenia notatek sporządzonych przez siebie w kancelarii
Główna odpowiedzialność za właściwą organizację postępowania karnego oraz zapewnienie terminowego i skutecznego uczestnictwa w nim wszystkich jego stron należy do państwa.
Przepis Artykułu 5 ust. 5 Konwencji stosuje się - tam, gdzie jest to możliwe - w odniesieniu do pozbawienia wolności wykonywanego w warunkach sprzecznych z ustępami 1, 2, 3, lub 4. Przysługiwanie prawa do odszkodowania przewidzianego w ustępie 5 zakłada zatem, że zostało stwierdzone naruszenie jednego z poprzedzających ustępów Artykułu 5 przez organ krajowy lub przez Trybunał
Jeśli państwo decyduje się na wprowadzenie instrumentów lustracyjnych, jego obowiązkiem jest zapewnienie osobom, wobec których środki te są stosowane, wszelkich gwarancji proceduralnych przewidzianych w Konwencji w związku z wszystkimi czynnościami wynikającymi ze stosowania tych środków.
Może zdarzyć się sytuacja, że będzie istniał bardzo istotny interes państwa w utrzymaniu tajemnicy niektórych dokumentów, nawet stworzonych w poprzednim reżimie. Jednakże, taka sytuacja może zdarzyć się wyjątkowo przy założeniu, iż znaczny okres upłynął od chwili stworzenia dokumentów. Do Rządu należy udowodnienie istnienia takiego interesu w konkretnej sprawie, bowiem co jest dozwolone jako wyjątek
Sam fakt pojawienia się w aktach sprawy informacji niejawnych nie implikuje automatycznie konieczności zamykania rozprawy dla publiczności - bez zniesienia otwartości rozprawy mocą innych względów interesu społecznego.