Wyrok WSA w Opolu z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. II SA/Op 291/22
Właściwe zastosowanie art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w sprawie zmiany sposobu zagospodarowania budynku oraz jego rozbudowy zależy od indywidualnych przepisów prawa budowlanego i administracji architektoniczno-budowlanej. Decyzja w sprawie zastosowania tego artykułu powinna uwzględniać charakter i funkcje budynku, niezależnie od tego, czy inwestycja ma charakter prywatny czy publiczny.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest jednym z kluczowych aktów prawnych wpływających na realizację prawa własności, ale władztwo planistyczne gminy ma swoje granice w konstytucyjnie chronionych prawach, w tym w prawie własności. Przy ocenie zarzutów nadużycia władztwa planistycznego należy uwzględniać interes publiczny i nie można gwarantować bezwzględnej ochrony praw własności kosztem
Część graficzna stanowiąca załącznik do uchwały w sprawie planu miejscowego jest integralnym elementem aktu prawa miejscowego,
W odniesieniu do art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. kluczową rolę odgrywa metoda wykładni funkcjonalnej, z której wynika, że podstawę ustalenia parametrów dla nowej zabudowy stanowią jedynie legalnie powstałe obiekty. Ograniczenie się w tym przypadku do językowej metody wykładni prowadziłoby do utrwalania się cech architektonicznych obiektów wznoszonych nielegalnie, stwarzając ryzyko dalszego zaburzenia