Postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 stycznia 2020 r., sygn. IV SA/Wa 1580/19
Organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji częściowo, jeżeli poszczególne rozstrzygnięcia zawarte w decyzji mogą samodzielnie funkcjonować w obrocie prawnym. Nałożenie obowiązku nasadzeń zastępczych zamiast opłaty za usunięcie drzew jest bardziej adekwatną rekompensatą strat w środowisku przyrodniczym, o ile w pełni uda się określić stan faktyczny dotyczący wartości przyrodniczej
Przez „stan wyższej konieczności”, o którym mowa w art. 89 ust. 7 ustawy o ochronie przyrody, należy rozumieć zaistnienie nagłej, niespodziewanej, niedającej się przewidzieć sytuacji, w której zniszczenie drzew jest jedyną możliwością usunięcia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego zdrowiu i życiu czy też mieniu. Oceniając zasadność wycięcia drzew ze względu na „stan wyższej konieczności” należy
Wątpliwości dotyczące tego czy podmiotowi w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przysługuje status strony należy rozstrzygać na jego korzyść, otwierając mu drogę do obrony interesu prawnego. Jest to związane z tym, że wykładnia art. 74 ust. 3a u.i.o.ś. i użytego w nim pojęcia „obszaru oddziaływania przedsięwzięcia”, musi być dokonywana przez pryzmat zasady demokratycznego
Jeżeli w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zachodzi wadliwość przedstawionych w nim wariantów realizacji przedsięwzięcia, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 u.u.i.ś., to taki raport nie spełnia ustawowych wymagań, koniecznych do wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji danego przedsięwzięcia.
Według zasady przezorności, wyrażonej w art. 6 ust. 2 p.o.ś., ograniczenie bądź zakaz realizacji przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko jest dopuszczalne, w sytuacji gdy możliwość jego znaczącego oddziaływania na środowisko nie została jeszcze w pełni, naukowymi metodami, dowiedziona i wykazana. Treść zasady przezorności określają dwa pojęcia: ryzyko i niepewność, które dotyczą
Od 1 stycznia 2020 r. został wprowadzony elektroniczny obowiązek ewidencji odpadów oraz sprawozdawczości w zakresie gospodarki odpadami. Przedsiębiorcy gospodarujący odpadami będą mieli więcej obowiązków związanych z rejestrem podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami (dalej rejestr BDO). Od 2020 r. ewidencja i sprawozdawczość w zakresie gospodarki odpadami