Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. II SA/Gl 914/05
Zarzut naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, bez przedstawienia Sądowi pierwszej instancji zarzutu uchybienia przepisom ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ nie może - w świetle przepisu art. 174 pkt 2 tej ustawy - być uznany za prawidłową podstawę kasacyjną. Tym samym tak sformułowane zarzuty
1. Ocena dowodów może być przedmiotem kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten władny jest jednak podważyć tę ocenę wówczas, gdy w świetle dyrektyw określonych w art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi okazała się ona rażąco wadliwa albo w sposób oczywisty błędna. 2. Skoro skarżąca, jak wynika z prawidłowych
Sąd administracyjny nie stosuje bezpośrednio przepisów ustawy Ordynacja podatkowa. Bada jedynie prawidłowość ich zastosowanie przez organy administracji państwowej. Wskazanie więc w podstawie skargi kasacyjnej jedynie przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących postępowania podatkowego bez powiązania ich z odpowiednimi przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozwala
Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie wyroku powinno zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Wskazania te powinny być konkretne i jednoznacznie sformułowane, tak aby w ponowionym na skutek wyroku postępowaniu umożliwić organowi administracji usunięcie wszystkich uchybień prawa, z powodu których Sąd uchylił zaskarżoną
Uchybienie niewłaściwego zastosowania przepisu prawa materialnego polega na tzw błędzie w subsumcji, co wyraża się tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej albo, że ustalonego stanu faktycznego błędnie" nie podciągnięto pod hipotezę określonej normy prawnej.Błędne zastosowanie prawa materialnego, czyli tzw. błąd
Jeżeli w skardze kasacyjnej zarzuty procesowe zostały sformułowane w sposób nieskuteczny, to NSA za miarodajny dla ich oceny musi przyjąć stan faktyczny uznany za prawidłowy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Przepis art. 141 par. 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ stanowi wyjątek od zasady, że uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu i jako wyjątek od zasady nie może być interpretowany rozszerzająco. Oznacza to, że norma art. 141 par. 2 cytowanej ustawy ma zastosowanie wyłącznie do wyroków oddalających skargę w całości
Organ stwierdzający nieważność indywidualnego aktu administracyjnego, bada tylko i wyłącznie przesłanki zawarte w art. 156 7 1 kpa albo 247 § 1 Ordynacji podatkowej.
1. W skardze kasacyjnej należy wskazać konkretne naruszone przez Sąd zaskarżonym orzeczeniem przepisy prawa materialnego lub procesowego.W odniesieniu do prawa materialnego należy wykazać, na czym polegała dokonana przez Sąd l instancji ich błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie.Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy
Uprawniony jest pogląd, że dokument będący elementem pełnomocnictwa nie powinien podlegać rygorom dalej idącym niż samo pełnomocnictwo. Jeżeli zatem w art. 37 par. 1 zdanie 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ jest mowa o uwierzytelnieniu pełnomocnictwa, pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo, jako komplet
Brak skutecznego zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit b u.p.s.a. uniemożliwia ocenę, czy wskazane w skardze kasacyjnej uchybienia były tej wagi, że zachodziły podstawy do wznowienia postępowania w oparciu o art. 204 § 1 pkt 4 ordynacji podatkowej