Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. II SA/Gl 1441/22
W orzeczeniu o wywłaszczeniu należy wymienić osoby uprawnione do otrzymania odszkodowania, a w przypadku braku uregulowania stanu prawnego nieruchomości, wskazanie właścicieli ujawnionych w księdze wieczystej nie narusza prawa, a dopuszczalność wywłaszczenia takich nieruchomości nie uzasadnia stosowania trybu nadzwyczajnego stwierdzenia nieważności. W przypadku skierowania decyzji do osoby zmarłej,
Z uwagi na specyfikę postępowania nieważnościowego oraz niejednokrotnie znaczny upływ czasu, że brak dokumentów, ich niekompletność czy niejednoznaczność, w tym przypadku brak prawidłowo wypełnionego zwrotnego potwierdzenia odbioru orzeczenia, nie może zostać uznany za podstawę stwierdzenia, że doszło do rażącego naruszenia prawa. Wydanie decyzji w warunkach rażącego naruszenia prawa musi być bowiem
O rażącym naruszeniu przepisów prawa, tj. istnieniu przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji, na którą powołuje się autor skargi kasacyjnej, świadczy nie tylko oczywiste naruszenie przepisu o jasnej treści. Elementem istotnym rażącego naruszenia prawa jest powstanie skutków społeczno-ekonomicznych, które nie dają się pogodzić z zasadami państwa praworządnego.
Odmowa wszczęcia postępowania wznowieniowego z tego powodu, że wnioskodawcy nie przysługuje status strony postępowania może nastąpić tylko wówczas, gdy brak przymiotu strony jest oczywisty. Taka sytuacja może mieć miejsce np. wówczas, gdy z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o warunkach zabudowy występuje podmiot, który nie posiada żadnego tytułu prawnego do nieruchomości bądź
Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania jest aktem formalnym (nie merytorycznym), co oznacza, że organ administracji publicznej nie prowadzi postępowania administracyjnego. Z tego względu w postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie gromadzi dowodów, na podstawie których ustala się stan faktyczny, nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania, lecz ogranicza
Termin pięcioletni, określony w art. 146 K.p.a., ma charakter materialny, co oznacza, że jego upływ powoduje taki skutek, że decyzja ostateczna nie może być uchylona, choćby została wydana z naruszeniem prawa. Biegu tego terminu nie przerywa żadna czynność procesowa, nie może być on przywrócony (nie jest terminem, do którego zachowania obowiązana jest strona, lecz jego adresatem jest organ) i nie może