Wyrok SN z dnia 4 listopada 1998 r. sygn. III RN 78/98
1. Pełnomocnictwo rodzajowe winno określać rodzaj czynności prawnej objętej umocowaniem oraz jej przedmiot. Jeżeli rodzaj czynności prawnej nie jest w pełnomocnictwie określony w sposób wyraźny, dla ustalenia rzeczywistej woli reprezentowanego mają zastosowanie reguły interpretacyjne obowiązujące przy tłumaczeniu oświadczeń woli (art. 56 i 65 k.c.). 2. Przepisy kodeksu cywilnego nie zastrzegają żadnej
Skoro spółka posłużyła się karnetem ATA niezgodnie z postanowieniami Konwencji celnej dotyczącej ułatwień przy przywozie towarów przeznaczonych do wystawiania albo wykorzystania na wystawach, targach, kongresach lub podobnych imprezach, sporządzonej w Brukseli dnia 8 czerwca 1961 r. /załącznik nr 2 do Dz.U. 1969 nr 30 poz. 238/ w celu odroczenia zapłaty cła przywozowego, to nie może obecnie powoływać
Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w. sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./ środki zaskarżenia wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego odrzuca się bez wezwania o opłatę, jeżeli zostały nienależycie opłacone, w sprawach podlegających opłacie w stałej wysokości.
Skoro spółka posłużyła się karnetem ATA niezgodnie z postanowieniami Konwencji celnej dotyczącej ułatwień przy przywozie towarów przeznaczonych do wystawiania albo wykorzystania na wystawach, targach, kongresach lub podobnych imprezach, sporządzonej w Brukseli dnia 8 czerwca 1961 r. /załącznik nr 2 do Dz.U. 1969 nr 30 poz. 238/ w celu odroczenia zapłaty cła przywozowego, to nie może obecnie powoływać
W niniejszej sprawie wykonawca "umowy pośrednictwa" nie jest agentem importera i nie reprezentuje strony przy dokonywaniu zakontraktowanych czynności. Wykonawcą "umowy pośrednictwa" jest firma litewska, która jest zgodnie z deklaracją celną eksporterem - sprzedającym. Koszty akwizycji i transportu są zatem kosztami poniesionymi przez sprzedawcę, a nie przez wyodrębniony podmiot-agenta, nie stanowią
Możliwość przedstawiania Sądowi Najwyższemu zagadnień prawnych budzących poważne wątpliwości przy rozpoznawaniu apelacji (art. 390 § 1 KPC) nie dotyczy spraw o ustalenie prawa majątkowego.
Organy podatkowe są uprawnione do oceny treści i celów czynności cywilnoprawnych pod tym kątem, czy nie zmierzają one do obejścia obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego. W ocenie tej istotne są skutki, jakie czynności te wywołują na płaszczyźnie prawa publicznego, w tym przypadku prawa podatkowego. Przy zawieraniu umów pożyczek naruszony został art. 203 Kh. Czyni to zatem zawarte umowy
Jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, wydanie decyzji przed rozpoznaniem zażalenia na postanowienie w przedmiocie zajęcia stanowiska, o którym mowa w art. 106 par. 5 Kpa narusza przepis art. 106 par. 1 Kpa.
Odpowiednie stosowanie w postępowaniu apelacyjnym przepisu art. 316 § 1 k.p.c. oznacza, że sąd drugiej instancji obowiązany jest - przy uwzględnieniu unormowań zawartych w art. 381 i 382 k.p.c. - brać pod uwagę zmiany w stanie faktycznym i prawnym sprawy, wpływające na treść orzeczenia.
Jeżeli sąd odwoławczy wydał wyrok reformatoryjny po dokonaniu własnych ustaleń na podstawie materiału zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym zobowiązany jest wskazać w uzasadnieniu na jakich dowodach je oparł, a także umotywować jakim dowodom odmówił wiarygodności.
Spółdzielcze prawo do lokalu przydzielone przed zawarciem związku małżeńskiego stanowi majątek odrębny. Zasadą jest, że spółdzielcze prawo do lokalu przydzielone przed zawarciem małżeństwa przynależy do odrębnego majątku tego z małżonków, na którego rzecz dokonano przydziału /art. 33 pkt 1 k.r.i op., chyba, że małżonkowie przez umowę majątkową /art. 47 k.r.i op./ włączyli je do majątku objętego rozszerzoną
Odprawa wypłacona skarżącemu na podstawie art. 39 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych /Dz.U. 1991 nr 18 poz. 80 ze zm./ nie jest odszkodowaniem otrzymanym na podstawie przepisów prawa administracyjnego, cywilnego bądź innych ustaw. Nie należy również do odpraw wypłaconych na podstawie odrębnych przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy
W przypadku rozwiązania umowy użytkowania wieczystego gruntów, nabytego z mocy prawa /art. 2 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./ - do czasu użytkowania pod względem prawnym nie można "doliczyć" okresu, w którym grunty te - nie mające ustalonego terminu rozpoczęcia zabudowy - znajdowały się w
1. Stosownie do przepisu art. 240 Kodeksu cywilnego w związku z art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ umowa o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste może ulec rozwiązaniu, jeżeli wieczysty użytkownik wbrew umowie nie wykonał rozbiórki znajdujących się na tym gruncie budynków i nie wzniósł określonego w
Jeżeli tekst weksla wskazuje na jego umiejscowienie w rozumieniu art. 4 prawa wekslowego (domicyl), badanie ważności weksla nie powinno być dokonane bez uwzględnienia tej okoliczności i bez oceny skuteczności domicylu.