Orzeczenie
Postanowienie SN z dnia 13 czerwca 2019 r., sygn. III UK 303/18
Wykonywanie zwykłych (typowych, normalnych), choćby wymagających dużego wysiłku fizycznego, czynności (obowiązków) przez pracownika, który doznał zawału serca w czasie i miejscu wykonywania zatrudnienia, nie może być uznane za zewnętrzną przyczynę wypadku przy pracy, gdyż "sama praca" nie może stanowić zewnętrznej przyczyny w rozumieniu definicji wypadku przy pracy, ale może nią być dopiero określona nadzwyczajna sytuacja związana z tą pracą, która staje się współdziałającą przyczyną zewnętrzną.
Teza od Redakcji
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Korzeniowski
w sprawie z odwołania B. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O. 0 jednorazowe odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 13 czerwca 2019 r., skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. z dnia 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt V Ua [...],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w O. uwzględnił apelację pozwanego organu rentowego i wyrokiem z 12 kwietnia 2018 r. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w O. z 26 kwietnia 2017 r., w ten sposób, że oddalił odwołanie skarżącej B. B. od decyzji pozwanego odmawiającej jej prawa do jednorazowego odszkodowania wobec nieuznania wypadku R. B. za wypadek przy pracy.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na potrzebę wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a mianowicie art. 3 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w zakresie w jakim stanowi o przyczynie zewnętrznej wypadku przy pracy. W orzecznictwie na tym tle ścierają się bowiem dwa poglądy na temat pojmowania przyczyny zewnętrznej wypadku przy pracy.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right