Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 24 stycznia 2019 r., sygn. I PK 219/18
Niedopuszczalne jest przerzucanie na pracownika kosztów noclegu w podróży służbowej. To na pracodawcy spoczywa powinność zabezpieczenia odpowiednich warunków noclegowych w podróży służbowej, a obowiązek ten może zostać zrealizowany albo przez zorganizowanie odpowiednich warunków umożliwiających odpoczynek (nocny), albo przez ustanowienie ryczałtu w wysokości dającej możliwość zrealizowania tej potrzeby we własnym zakresie. Nie ma natomiast znaczenia okoliczność, czy pracownik faktycznie ze sposobności tej skorzysta, czy też wybierze rozwiązanie "ekonomiczne".
Teza od Redakcji
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący)
SSN Maciej Pacuda (sprawozdawca)
SSN Romualda Spyt
w sprawie z powództwa H. B. przeciwko S. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w M. z udziałem Rzecznika Praw Obywatelskich o ryczałt za nocleg, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 24 stycznia 2019 r., skargi kasacyjnej Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku Sądu Okręgowego -Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt IX Pa [...],
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu - Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Powód H. B., po ostatecznym sprecyzowaniu powództwa, domagał się zasądzenia od pozwanej S. Sp. z o.o. w M. na swoją rzecz kwoty 27.021,20 zł tytułem ryczałtów za noclegi wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia 31 grudnia 2015 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r.
Sąd Rejonowy w M. wyrokiem z dnia 27 września 2016 r. uwzględnił tak sformułowane powództwo w całości. Sąd ten ustalił, że powód został zatrudniony u pozwanej na podstawie umowy o pracę z dnia 28 maja 2007 r., zawartej na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy - mechanika samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Zgodnie z § 2 umowy, w czasie zatrudnienia powód otrzymywał wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 1.100 zł brutto miesięcznie oraz 100 zł brutto tytułem ryczałtu za diety krajowe. W myśl § 5 umowy, postoje i odpoczynek był zobowiązany odbywać na parkingach strzeżonych. Umowa została rozwiązana z dniem 30 września 2013 r. na mocy art. 30 § 1 pkt 2 k.p. Podczas podróży służbowych powód nocował w samochodzie. Nie korzystał z hotelu bądź motelu. Podróż służbowa była rozliczana przez powoda. Wysokość diety zryczałtowanej zależała od kraju docelowego, co miało przełożenie na ilość dni spędzonych za granicą.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right