Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. II FSK 2680/13
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, Sędzia NSA Krzysztof Winiarski (sprawozdawca), Sędzia NSA del. Zbigniew Romała, Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M.L. i Z.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Op 112/13 w sprawie ze skargi M.L. i Z.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 11 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M.L. i Z.L. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 maja 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę Z. L. i M.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 11 grudnia 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r.
Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. W toku postępowania, małżonkowie w złożonym zeznaniu PIT-36 o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2006 wykazali łączny zadeklarowany dochód małżonków za 2006 r., po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne, wyniósł 7.385,22 zł, a należny podatek dochodowy wyniósł 2.921,60 zł. W wyniku postępowania kontrolnego wszczętego wobec obojga małżonków na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z dnia 8 września 2011r. stwierdzono, że należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 2006 r., wyniósł 14.512 zł. W postępowaniu uwzględniono ustalenia poczynione w postępowaniu kontrolnym wszczętym wcześniej wobec przedsiębiorstwa należącego do skarżącej Ośrodek Szkolenia Kierowców N. z siedzibą w K. obejmującym lata 2006-2009. W wyniku postępowania stwierdzono nieprawidłowości polegające na zaniżeniu przychodów ze sprzedaży usług szkolenia kierowców, tj. kursów nauki jazdy, na łączną kwotę 279.800 zł, w tym za 2006 r. na kwotę 54.150 zł. Natomiast w zakresie kosztów uzyskania przychodów stwierdzono ich zaniżenie na łączną kwotę 13.782,44 zł. Podczas postępowania kontrolnego dokonano analizy wystawionych przez ośrodek paragonów fiskalnych i faktur VAT oraz zaświadczeń zaewidencjonowanych w książce ewidencji osób szkolonych w powiązaniu z danymi przekazanymi przez WORD. Jak wynikało ze zgromadzonego materiału dowodowego, w latach 2006-2009 OSK wystawił 683 zaświadczenia o ukończeniu kursu, co nie znalazło odzwierciedlenia w łącznej ilości wystawionych przez firmę faktur (53) i paragonów fiskalnych (248). Z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości w ewidencjonowaniu przychodów organ pierwszej instancji, stosownie do art.193 § 4 O.p. uznał księgę przychodów i rozchodów za nierzetelną w zakresie niewykazanych przychodów i pominął ją jako dowód w postępowaniu podatkowym. Po przeanalizowaniu metod szacowania określonych w art. 23 § 3 O.p. organ doszedł do wniosku, że w sprawie nie można zastosować żadnej z metod, o których mowa w tym artykule i przyjął, zgodnie z regulacją zawartą w § 4 tego artykułu, własną metodę szacowania. Metoda ta opierała się na przyporządkowaniu do ilości niezaewidencjonowanych szkoleń udokumentowanych wydanymi zaświadczeniami - cen ustalonych przez organ w oparciu o ceny stosowane dotychczas przez ośrodek (wynikające z wystawionych paragonów i faktur VAT), z uwzględnieniem danych wynikających z wyjaśnień podatnika. Organ na podstawie liczby wystawionych zaświadczeń o ukończeniu szkoleń nauki jazdy oraz wyszczególnionych przeciętnych cen podanych przez skarżącego z uwzględnieniem sytuacji wyjątkowych, oszacował przychody ze sprzedaży usług za 2006 r. w wysokości 99.200 zł. W ocenie organu pierwszej instancji brak było dowodów koniecznych do zaliczenia w ciężar kosztów wydatków związanych ze sprowadzeniem samochodu Mitsubishi (1.365,20 zł) i zakup części zamiennych - 12.000 zł. Wydatki te nie były zaewidencjonowane w urządzeniach księgowych firmy, a jedynie wykazane w dowodach wewnętrznych. Jak wyjaśnił organ, powodem nieuwzględnienia tych kosztów było to, że podatnik nie podał żadnych danych, jak również nie przedstawił żadnych dowodów dokumentujących ich poniesienie, a także nie wskazał sprzedawców tych towarów i nie uprawdopodobnił innymi dowodami faktu ich poniesienia. Obliczona od tak ustalonych zaliczek wysokość odsetek za zwłokę, po uwzględnieniu dokonanych wpłat, wyniosła 520 zł.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right