Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 stycznia 2005 r., sygn. III SA/Gl 968/04
Jeżeli zarzut kasacyjny narudszenia przepisów postępowania odnosi się do postępowania podatkowego, a nie sądowego, nie może być uznany za zasadny, gdyż skarga kasacyjna przysługuje od orzeczeń sądów administracyjnych a nie od rozstrzygnięć organów administracji publicznej.
W przypadku sprzedaży wierzytelności leasingowej przez leasingodawcę, dla którego obrót wierzytelnościami nie należy do przedmiotu jego działalności gospodarczej, przychód stanowi cena wyrażona w umowie sprzedaży /art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./. Kosztami poniesionymi w celu uzyskania tego przychodu jest wartość
1. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wniesionej w sprawie niniejszej, należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że wbrew przedstawionym wyżej wymogom zarzut naruszenia art. 145 §1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie został uzasadniony; nie wiadomo więc na czym, według autora skargi kasacyjnej, miałoby polegać naruszenie wymienionego przepisu
W przypadku sprzedaży wierzytelności leasingowej przez leasingodawcę przychód stanowi cena wyrażona w umowie sprzedaży /art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./, a kosztem poniesionym w celu uzyskania tego przychodu jest wartość tej wierzytelności, o którą następuje pomniejszenie aktywów majątku zbywcy oraz koszty sprzedaży
Wprawdzie strona skarżąca trafnie zaliczyła przepis art. 99 przepisów wprowadzających do przepisów postępowania i podniosła w skardze kasacyjnej, że "zarzuca naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 99, to jednak tak sformułowana podstawa kasacyjna nie uzasadnia merytorycznego rozpoznania skargi albowiem Sąd nie może wyręczać profesjonalnego pełnomocnika we wskazywaniu czy uzupełnianiu
Państwo nie ma interesu ekonomicznego we wspomaganiu fundacji, która nie realizuje swoich zadań statutowych popieranych przez państwo. Art. 17 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ stanowi o zwolnieniu dochodu od podatku a nie o zwolnieniu podatników z podatku. Powodem odstąpienia od opodatkowania jest przeznaczenie dochodu na
Nie jest dopuszczalna wykładnia skargi kasacyjnej w kierunku ustalenia jaki jest zakres jej zaskarżenia, a w związku z tym jaki mógłby być wniosek skarżącego co do sposobu i zakresu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jest bowiem istotnym to, że treść wniosku decyduje o możliwości i zakresie uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji oraz o dopuszczalności wydania orzeczenia reformatoryjnego
Nie podlegają wykonaniu, a więc nie można także domagać się wstrzymania wykonania decyzji odmawiających przyznania stronie dochodzonego uprawnienia, a więc jak w tej sprawie, licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką.