Wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. II OSK 681/15
Okres przyznanego prawa pobytu na terytorium Rzeczypospolitej wyznacza przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza na czas oznaczony. Ograniczenie przyznania prawa wykonywania zawodu lekarza przesłanką uzyskania prawa pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie daje podstaw do wykładni, w której wyklucza się powiązanie prawa wykonywania zawodu z okresem przyznanego prawa pobytu.
Powołanie komisji konkursowej do przeprowadzenia konkursu na stanowisko kierownika (zastępcy kierownika, w przypadku gdy kierownik nie jest lekarzem) w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą, należy do kompetencji organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego.
Fakty powszechnie znane to okoliczności, zdarzenia, czynności lub stany, które powinny być znane każdemu rozsądnemu i posiadającemu doświadczenie człowiekowi. Za powszechnie znane uważa się np. wydarzenia historyczne, polityczne, zjawiska przyrodnicze, procesy ekonomiczne lub zdarzenia normalne i zwyczajne zachodzące w określonym czasie i miejscu. Za fakty powszechnie znane mogą być uznane tylko te
Nie można przyjąć, że wynikające z § 78 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 21 grudnia 2010 r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania nałożenie obowiązku udostępnienia dokumentacji medycznej "bez zbędnej zwłoki" dopuszcza zwłokę w działaniu. Dopuszczenie zwłoki z przyczyn braku dostatecznej organizacji podmiotu leczniczego wykonania obowiązku wobec pacjentów
Od uchwały o zawieszeniu lekarza w prawie wykonywania zawodu albo o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności medycznych nie przysługuje prawo wystąpienia z wnioskiem o jej uchylenie na podstawie art. 12 ust. 5 u.z.l.d. Z takim wnioskiem lekarz może wystąpić tylko w stosunku do uchwały o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu lub ograniczeniu wykonywania określonych czynności medycznych.
Odpowiedzialność za zarządzanie podmiotem leczniczym niebędącym przedsiębiorcą ponosi kierownik (dyrektor) tego podmiotu (art. 46 ust. 1 u.d.l.), w związku z czym określenie "powierzenie pełnienia obowiązków" kierownika (dyrektora) oznaczałoby w istocie delegowanie wszystkich jego funkcji, kompetencji, uprawnień i powinności, które są przynależne stanowisku kierownika (dyrektora). Brak zastrzeżenia
Ograniczenie dostępu do dokumentacji medycznej przez zamknięcie podmiotu leczniczego stanowi praktykę naruszającą zbiorowe prawa pacjentów.
Ograniczenie w dostępie do dokumentacji medycznej przez wprowadzenie formy złożenia żądania oraz ograniczenie dostępu do dokumentacji przez zamknięcie przychodni, w której podmiot udzielał świadczeń zdrowotnych, stanowi praktykę naruszającą zbiorowe prawa pacjentów.
Ograniczenie w dostępie do dokumentacji medycznej przez wprowadzenie formy żądania oraz ograniczenie przez zamknięcie przychodni, w której podmiot leczniczy udzielał świadczeń zdrowotnych stanowiło praktykę naruszającą zbiorowe prawo pacjenta. Przy ocenie danej praktyki jako naruszającej zbiorowe prawa pacjentów należy dać pierwszeństwo ochronie zdrowia i życia, a nie swobodzie działalności gospodarczej
Ochrona zdrowia jest jednym z podstawowych praw jednostki. Przy wykładni należy pierwszeństwo przypisać ochronie zdrowia, a nie organizacyjnej trudności w sprawnym zapewnieniu dostępu do dokumentacji medycznej przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych.
Naczelny Sąd Administracyjny jest zobowiązany do kontroli zgodności uzasadnienia zaskarżonego wyroku z wymogami wynikającymi z tej regulacji prawnej. Na gruncie tej podstawy kasacyjnej nie można natomiast badać zasadności przyjętej podstawy rozstrzygnięcia oraz trafności samego wyroku.
Ochrona dokumentacji medycznej jest zapewniona przez obowiązek podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych pozostawienia kopii lub pełnego odpisu wykonanej dokumentacji. Przyjęcie wykładni, że tylko dla innych celów dopuszczalne jest wydanie oryginału dokumentacji jest nie do przyjęcia.
Do jednego z podstawowych praw pacjentów należy prawo pacjenta do dokumentacji medycznej.
Kontrola dotyczy zgodności zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Sąd nie jest uprawniony do badania ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia, która wykracza poza ramy wyznaczone zarzutami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie