Wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn. I OSK 726/07
Przepisem szczególnym jest art. 545 § 2 k.p.k., zakładający w odniesieniu do wniosku strony (niebędącej prokuratorem) o wznowienie procesu wymóg, aby było to pismo sporządzone i podpisane przez adwokata lub radcę prawnego. Nie narusza to bynajmniej standardów wynikających z przywołanej przez skarżącego Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z 1950 r., gwarantującej każdemu oskarżonemu
Przedmiotem pochodzącym bezpośrednio z przestępstwa (producta sceleris) jest wyłącznie taki przedmiot, którego warunkiem uzyskania jest realizacja znamion określonego przestępstwa. Orzeczenie tej postaci przepadku poprzedzone zatem być musi ustaleniem związku o charakterze bezpośrednim pomiędzy określonym przedmiotem, który ma być nim objęty, a popełnionym przestępstwem rozpoznawanym w danej sprawie
Nie ma racji obrońca podnosząc, że norma przepisu art. 156 §5 kpk nie odnosi się do postępowania sądowego dotyczącego zastosowania bądź przedłużenia zastosowanego środka zapobiegawczego. Stosowanie tymczasowego aresztowania oraz jego przedłużenie należy do określonych w ustawie czynności postępowania - przygotowawczego przeprowadzonych przez sąd (art. 298 §2 kpk), niemniej jest to nadal etap postępowania
Charakterystyczną cechą postępowania przygotowawczego jest poszukiwanie dowodów i weryfikacją poszczególnych wersji zdarzeń, co uzasadnia kompetencje prokuratora do ograniczenia dostępu stronom do materiałów znajdujących się w aktach sprawy. Uprawnienie to obejmuje swoim zakresem również moment procesu, w którym sprawa zawisła przed sądem rozpoznającym wniosek prokuratora o dalsze stosowanie tymczasowego