Wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2024 r., sygn. III OSK 2228/22
Sprostowanie oczywistej omyłki w decyzji administracyjnej jest możliwe jedynie wtedy, gdy decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym. Uchylona decyzja nie może być przedmiotem sprostowania, gdyż postanowienie o sprostowaniu nie ma samodzielnego bytu i jest integralną częścią decyzji administracyjnej.
Art. 115a ust. 1 i 3 P.o.ś. obliguje organ do wydania decyzji w przedmiocie dopuszczalnego poziomu hałasu tylko dla okresu czasowego, w którym stwierdzono przekroczenie norm hałasu. Stwierdzenie przekroczenia norm w porze nocnej nie uzasadnia nakładania obowiązków dotyczących hałasu na porę dzienną bez przeprowadzenia odpowiednich pomiarów.
Organ administracyjny, który stwierdził braki formalne wniosku na podstawie art. 14 ust. 1-3 ustawy o odpadach, ma podstawę do zastosowania art. 64 § 2 k.p.a. i pozostawienia wniosku bez rozpoznania, jeśli braki te nie zostaną uzupełnione. Skutek materialnoprawny w postaci wygaśnięcia zezwolenia następuje z mocy prawa w przypadku niespełnienia wymogów wniosku w określonym terminie.
Organy nadzoru budowlanego są zobowiązane przeprowadzić pełne i dokładne postępowanie dowodowe, aby ustalić, czy budynek wzniesiony w pobliżu gazociągu stanowi zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Samo niezachowanie wymaganej odległości obiektu od gazociągu nie jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia takiego zagrożenia.
W sprawie, w której wydana została prawomocna decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego, wniosek o jego legalizację, złożony po uprawomocnieniu tej decyzji, nie daje podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego (art. 61a § 1 K.p.a. w związku z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego i art. 16 § 1 K.p.a.).