Wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2024 r., sygn. II GSK 2292/23
Zgodnie z art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego, obowiązek przekazywania dokumentacji związanej z prowadzoną działalnością na wezwanie organu zezwalającego istnieje jedynie w ramach przeprowadzanej inspekcji lub kontroli, a nie poza nimi. W związku z tym, nałożenie kary pieniężnej na przedsiębiorcę za nieprzekazanie dokumentacji jest niezasadne, jeśli wezwanie do jej przekazania nie jest związane
Organ zezwalający nie jest uprawniony do żądania od przedsiębiorcy dokumentacji związanej z prowadzoną działalnością w trybie art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego poza inspekcjami i kontrolami, a naruszenie tego przepisu stanowi podstawę do uchylenia decyzji o nałożeniu kary zgodnie z art. 127b ust. 1a Prawa farmaceutycznego.
Umowa dotycząca przygotowania materiałów dydaktycznych i przeprowadzenia wykładów nie może być uznana za umowę o dzieło, jeśli przedmiotem umowy są usługi o charakterze dydaktycznym, które nie mają cech twórczych ani niepowtarzalnych, charakterystycznych dla dzieła. Tego rodzaju umowa jest umową o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu i podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego
Umowa dotycząca przygotowania materiałów dydaktycznych i przeprowadzenia wykładów w dziedzinie Pielęgniarstwa rodzinnego dla położnych, której przedmiot nie spełnia kryteriów dzieła, stanowi umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, co zobowiązuje wykonawcę do podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.
Umowa o wygłoszenie wykładu, nawet jeśli przygotowanie i prowadzenie wykładu wymaga wiedzy i zdolności do jej przekazania, stanowi umowę o świadczenie usług, o ile wykład nie posiada cech utworu o charakterze niestandardowym i niepowtarzalnym, co wyklucza uznanie go za dzieło.
Jeśli stan faktyczny, który jest niezbędny do przyznania zwolnienia z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, nie jest jednoznacznie wykazany z powodu braku dostępnych dowodów wynikających z nadzwyczajnych okoliczności (jak pandemia COVID-19), wątpliwości co do stanu faktycznego są rozstrzygane na korzyść strony.
Jeżeli organ administracyjny nie wyjaśni wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia stanu faktycznego i nie przeprowadzi pełnego postępowania dowodowego, wątpliwości te należy rozstrzygnąć na korzyść strony, szczególnie w kontekście przepisów związanych z ograniczeniami wynikającymi z pandemii COVID-19.
Umowa dydaktyczna polegająca na prowadzeniu zajęć, której przedmiotem jest wykonywanie powtarzalnych czynności dydaktycznych, spełniających kryteria starannego działania, jest umową o świadczenie usług (art. 750 k.c.), a nie umową o dzieło (art. 627 k.c.), co skutkuje obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej).
Umowa o świadczenie usług, która nie prowadzi do powstania konkretnego, jednorazowego rezultatu, nie może być uznana za umowę o dzieło, a obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego dotyczy m.in. osób wykonujących pracę na podstawie takich umów (umów o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o umowie zlecenia).
Umowy dotyczące prowadzenia zajęć dydaktycznych na uczelni, charakteryzujące się powtarzalnością czynności i brakiem indywidualnych cech dzieła, należy kwalifikować jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące zlecenia. Wykonywanie takich umów podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki
Wykonywanie pracy dydaktycznej na podstawie umowy o świadczenie usług na uczelni wyższej podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach, gdyż umowy te są umowami starannego działania, a nie umowami o dzieło.
Umowa o świadczenie usług, z której rezultatem nie jest jednorazowe i weryfikowalne dzieło, a której celem jest przekazywanie wiedzy i realizacja programu nauczania, nie jest umową o dzieło, lecz umową zlecenia. W takich przypadkach, wynagrodzenie za powtarzalne czynności dydaktyczne podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
Umowa o świadczenie usług, polegająca na wykonywaniu powtarzalnych czynności dydaktycznych, nawet jeśli obejmuje elementy tworzenia materiałów dydaktycznych, nie może być uznana za umowę o dzieło, przez co wykonujący obowiązki na podstawie takiej umowy podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków