Wyrok SN z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. II CSKP 1477/22
Wyeliminowanie abuzywnych klauzul przeliczeniowych nie może prowadzić do utrzymania w mocy umowy kredytu indeksowanego kursem CHF jako kredytu złotowego oprocentowanego według stawki LIBOR.
Wyeliminowanie abuzywnych klauzul przeliczeniowych nie może prowadzić do utrzymania w mocy umowy kredytu indeksowanego kursem CHF jako kredytu złotowego oprocentowanego według stawki LIBOR.
Umorzenie wierzytelności na podstawie art. 369 ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2016 r., skutkuje wygaśnięciem hipoteki na nieruchomości stanowiącej własność osoby trzeciej, ustanowionej na zabezpieczenie tej wierzytelności.
W obrocie gospodarczym często mamy do czynienia z sytuacją, w której dłużnik, chcąc uchronić się przed egzekucją, wyzbywa się swojego majątku na rzecz osoby trzeciej z pokrzywdzeniem wierzyciela (tzw. czynność fraudacyjna). Tym samym doprowadza do swojej niewypłacalności lub ją powiększa. Wierzyciel – w celu zabezpieczenia swoich interesów oraz rozszerzenia egzekucji na majątek, który został przeniesiony
Abuzywność klauzul indeksacyjnych (waloryzacyjnych) w umowach kredytowych nie wynika z samego faktu odwołania się do tabel kursowych banku jako podstawy określenia wartości świadczenia, lecz z faktu, że kredytobiorca nie jest w stanie samodzielnie określić wysokości udostępnionej mu kwoty ani wysokości świadczeń, które będzie musiał spełnić na rzecz banku, na podstawie treści tych klauzul.
1. Klauzule waloryzacyjne w umowach kredytów indeksowanych do waluty obcej, umożliwiające bankowi jednostronne ustalanie kursów walut, są abuzywne i sprzeczne z zasadami transparentności, a zatem nie wiążą kredytobiorcy - konsumenta. 2. Stwierdzenie nieważności umowy kredytowej z powodu obecności klauzul abuzywnych skutkuje roszczeniami o zwrot świadczeń pieniężnych i może prowadzić do unieważnienia
Postanowienia umowy zawartej z konsumentem, przyznające bankowi swobodę kształtowania kursu waluty obowiązującego w ramach stosunku umownego i tym samym swobodę kształtowania wysokości świadczenia własnego i drugiej strony, są uznawane za niedozwolone postanowienia umowne. Abuzywność klauzul oceniana jest na chwilę zawarcia umowy, nie biorąc pod uwagę późniejszych działań przedsiębiorcy czy zmian prawnych
W interpretacji umów ubezpieczenia, szczególnie w przypadku ubezpieczeń o charakterze ochronnym, zasada in dubio contra proferentem powinna być ściśle respektowana, co oznacza, że wszelkie niejasności lub wątpliwości co do zakresu odpowiedzialności i wyłączeń powinny być rozstrzygane na korzyść ubezpieczającego, aby zachować zgodność z celem ubezpieczenia i zasady lojalności.
1. W świetle art. 4 i 9 ust. 1 Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR), osoba niebędąca stroną umowy przewozu nie może być uznana za nadawcę przesyłki tylko z tej przyczyny, że została wskazana jako nadawca w liście przewozowym. 2. Nadawcą przesyłki jest strona zawierająca z przewoźnikiem umowę przewozu. 3. Prawo nadawcy do rozporządzania towarem w rozumieniu art. 12 konwencji
1. Ustanowienie hipoteki przymusowej nie jest czynnością egzekucyjną, lecz czynnością zabezpieczającą, która nie podlega zaskarżeniu w ramach postępowania egzekucyjnego. W konsekwencji, organ egzekucyjny ma prawo odmówić wszczęcia postępowania ze skargi na taką czynność. 2. Skarga na czynności egzekucyjne ma charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania