Postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 8 marca 2016 r., sygn. IV SA/Po 14/16
Podmiot decydujący się na nielegalne zatrudnianie lub powierzenie innej pracy zarobkowej oprócz konsekwencji finansowych, np. w postaci grzywny do 30 000 zł, ponosi odpowiedzialność karną nie tylko przed PIP czy sądem. Podjęcie tego ryzyka powoduje bowiem wszczęcie postępowania wyjaśniającego przeciwko zatrudniającemu również przez inne urzędy, np. ZUS, i jest zagrożone karą w wysokości 5000 zł.
Należne wynagrodzenie jest to stan obiektywny w tym sensie, że wpływ na ustalenie wysokości i wymagalności wynagrodzenia mogą mieć tylko konkretne okoliczności wynikające z przepisów prawa pracy.
Nie są jednak uprawnione do kwalifikowania prac jako wykonywanych w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, czyli do ingerowania w sytuacji, gdy ta kwalifikacja jest przedmiotem sporu, który może być rozstrzygnięty wyłącznie przez organ rentowy, a następnie przez sąd powszechny.
Względy ekonomiczne, finansowe lub trudności techniczne nie stanowią przeszkody powodującej niewykonalność decyzji, gdyż mają charakter czasowy, a nie trwały.
Organ egzekucyjny powinien wskazać w uzasadnieniu okoliczności, którymi się kierował ustalając wysokość grzywny w celu przymuszenia, bo to umożliwia sądowi administracyjnemu dokonanie kontroli, czy nie doszło do przekroczenia granic uznania administracyjnego w tej kwestii.
Względy ekonomiczne, finansowe lub trudności techniczne nie stanowią przeszkody powodującej niewykonalność decyzji, gdyż mają charakter czasowy, a nie trwały.
Skuteczność środków egzekucyjnych jest jednym z podstawowych czynników przesądzających o efektywności administracji publicznej. Uregulowane w ustawie środki egzekucyjne są środkami zaspokajającymi, z wyjątkiem grzywny w celu przymuszenia, która jest środkiem przymuszającym.
Względy ekonomiczne, finansowe lub trudności techniczne nie stanowią przeszkody powodującej niewykonalność decyzji, gdyż mają charakter czasowy, a nie trwały.