Orzeczenie
Wyrok WSA w Lublinie z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. II SA/Lu 731/17
Budowlane prawo
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Jacek Zięba, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi I. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy urządzenia reklamowego oddala skargę.
Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...]. Kierownik Rejonu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w L. zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L., że na działce nr [...] w miejscowości C. poza terenem zabudowy zostały zainstalowane urządzenia reklamowe, na których umieszczono reklamy o tytule " Meble" " Ford Carrara" oraz " BMW Best Auto" w odległości 8 , 9 i 12 m od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi krajowej nr [...] odcinek L. - L.. Wskazano, że stosownie do art. 43 ustawy o drogach publicznych wszelkie obiekty budowlane ( w tym reklamy ) przy drogach krajowych powinny być usytuowane w odległości minimum 25m od zewnętrznej krawędzi jezdni poza obszarem zabudowy lub minimum 10m od zewnętrznej krawędzi jezdni w terenie zabudowy, gdzie zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia [...]. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, przez teren zabudowy rozumie się teren leżący w otoczeniu drogi na którym dominują obszary o miejskich zasadach zagospodarowania, wymagające urządzeń infrastruktury technicznej lub obszary przeznaczone pod takie zagospodarowanie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Pismem z dnia [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie budowy urządzenia reklamowego na działce [...] w odległości 9 m od krawędzi jezdni drogi krajowej [...], a następnie decyzją z dnia [...]. na podstawie art. 105 § 1 postępowanie umorzył. Organ stwierdził, że według aktualnych danych z rejestru gruntów działka nr [...] uległa podziałowi na działki nr [...] i [...] oraz nastąpiła zmiana ich właścicieli. Obecnie przedmiotowa reklama znajduje się na działce nr [...], stanowiącą własność A. M. i I. M.. Według organu prowadzenie postępowania wobec niewłaściwej nieruchomości ma wpływ na ustalenie stanu faktycznego i zastosowanie właściwej normy prawa materialnego, a w konsekwencji na rozstrzygnięcie sprawy. Po rozpoznaniu odwołania A. M. Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzję organu I instancji uchylił i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. Organ wskazał, że zgodnie z art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości lub w części organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Postępowanie administracyjne staje się natomiast bezprzedmiotowe, gdy sprawa, która miała być załatwiona w drodze decyzji, albo nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed datą wszczęcia postępowania, albo utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania administracyjnego. W pierwszym wypadku postępowanie staje się bezprzedmiotowe, bowiem przyczyna bezprzedmiotowości została wykryta w toku postępowania, w drugim natomiast dlatego, że przyczyna bezprzedmiotowości pojawiła się po wszczęciu postępowania, a przed jego zakończeniem. Sprawa administracyjna jest zatem bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 kpa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne, pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne. Zdaniem organu odwolawczego taka sytuacja jednak w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi, przedmiot postępowania istnieje bowiem istnieje urządzenie reklamowe usytuowane w odległości mniejszej, niż określona w art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, co obligowało organ I nstancji do przeprowadzenia postępowania administracyjnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w związku z art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Zdaniem organu fakt, iż w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania podano nieaktualny numer działki, na której usytuowany został przedmiot postępowania, nie może prowadzić do wniosku, iż postępowanie w sprawie budowy przedmiotowego urządzenia reklamowego stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa. Odnosząc się natomiast do kwestii konieczności ustalenia nowego kręgu osób posiadających interes prawny w rozpatrywanej sprawie w związku z podziałem działki [...] na dwie odrębne działki nr ewid. [...] i [...], co spowodowała, iż przedmiotowe urządzenie reklamowe znajduje się obecnie na działce należącej do A. M. i I. M. organ wskazał na możliwość umorzenia postępowania, ale tylko wobec osoby nieposiadającej przymiotu strony w sprawie budowy omawianego urządzenia reklamowego.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right