Orzeczenie
Postanowienie SN z dnia 4 czerwca 2019 r., sygn. II PK 144/18
Bieg miesięcznego terminu rozpoczyna się od chwili, w której pracodawca uzyskał w dostatecznym stopniu wiarygodne informacje uzasadniające jego przekonanie, że pracownik dopuścił się czynu nagannego w stopniu usprawiedliwiającym niezwłoczne rozwiązanie umowy o pracę, czyli od zakończenia, podjętego niezwłocznie i sprawnie przeprowadzonego, wewnętrznego postępowania, sprawdzającego uzyskane przez pracodawcę wiadomości o niewłaściwym zachowaniu pracownika.
Teza od Redakcji
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jolanta Franczak
w sprawie z powództwa I.D. przeciwko J. [...] Sp. z o.o. w K. o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 4 czerwca 2019 r., skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 23 marca 2018 r., sygn. akt IV Pa [...],
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. wyrokiem z dnia 23 marca 2018 r. oddalił apelację powódki I.D. od wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 20 grudnia 2017 r., którym oddalono jej powództwo przeciwko pozwanej J. [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o przywrócenie do pracy i zapłatę wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy oraz zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów za instancję odwoławczą.
W motywach orzeczenia Sąd Okręgowy podniósł, że Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych i wyczerpujących ustaleń stanu faktycznego, z którego wywiódł trafne wnioski, a w konsekwencji dokonał trafnej jego oceny. Kwestię sporną stanowiła bowiem ocena zachowań powódki, naruszających godność osobistą pracowników pozwanej. Powódka starając się uzyskać jak najlepsze wyniki w pracy wzbudzała wśród pracowników pozwanej poczucie braku doskonałości, publicznie krytykowała ich kompetencje i przydatność, eksponowała błędy, wymuszała posłuszeństwo groźbą zwolnienia z pracy. Swoim zachowaniem negowała standardy zachowania opisane w Kodeksie postępowania Grupy J. oraz w uchwale w sprawie wprowadzenia polityki przeciwdziałania dyskryminacji oraz molestowania. W dniach od 25 czerwca do 4 lipca 2016 r. działała Komisja Antymobbingowa, powołana na skutek skargi złożonej w dniu 1 czerwca 2016 r. przez E.N. i O.J., z ustaleń której wynika, że powódka swoim zachowaniem naruszyła podstawowe obowiązki pracownicze, długotrwale i powtarzalnie, mimo otrzymywania informacji zwrotnych o negatywnym odbiorze jej zachowań. W dniu 15 lipca 2016 r. pozwana rozwiązała z powódką umowę o pracę na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 k.p. wskazując jako przyczynę zawinione naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych na stanowisku kierownika okręgu w postaci obowiązku dbałości o dobro pracodawcy, obowiązku przestrzegania w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego i obowiązku lojalności wobec zakładu pracy. W piśmie rozwiązującym umowę o pracę pozwana przytoczyła okoliczności ustalone przez Komisję Antymobbingowa i wyjaśniła dlaczego kwalifikuje je jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych przez powódkę. Sąd Okręgowy uznał, że pracodawca nie naruszył terminu określonego w art. 52 § 2 k.p., ponieważ jego bieg należy liczyć od dnia zakończenia prac przez Komisję Antymobbingowa, tj. od dnia 4 lipca 2016 r. oraz nie uwzględnił stanowiska powódki, że nie można przypisać jej zachowaniom winy umyślnej.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right