Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 23 maja 2019 r., sygn. III UK 133/18
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (przewodniczący)
SSN Jolanta Franczak
SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca)
w sprawie z odwołania J. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w J. o emeryturę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 23 maja 2019 r., skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 14 marca 2018 r., sygn. akt III AUa [...],
1. oddala skargę kasacyjną,
2. zasądza od J. D. na rzecz organu rentowego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 12 października 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. (dalej również jako: ZUS) odmówił J.D. (dalej również jako: wnioskodawca) prawa do emerytury, ponieważ uznał, że wnioskodawca nie wykazał piętnastoletniego okresu pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy uznał za udowodniony okres pracy w warunkach szczególnych wynoszący 14 lat i 5 dni, nie uznał natomiast szczególnych warunków pracy wnioskodawcy, wykonywanej podczas zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Robót Drogowo - Mostowych w J. w okresach od 01.04.1985 r. do 31.07.1985 r. i od 01.08.1985 r. do 30.06.1986 r. W tych okresach wnioskodawca pracował na stanowiskach zastępcy kierownika i kierownika Wytwórni Masy Bitumicznej, na których zdaniem ZUS nie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy czynności należących do kontroli międzyoperacyjnej, kontroli jakości produkcji i dozoru inżynieryjno - technicznego na stanowiskach pracy wykonywanej w warunkach szczególnych.
-
keyboard_arrow_right