Wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2024 r., sygn. II GSK 590/21
Obowiązek zapłaty VAT powstaje już w chwili otrzymania zaliczki, a nie dopiero po wykonaniu usługi turystycznej.
Obowiązek podatkowy przy wpłacie zaliczki z tytułu świadczenia usług turystyki, opodatkowanych na szczególnych zasadach tzw. marży, powstaje z chwilą otrzymania zaliczki, a nie dopiero po wykonaniu tej usługi.
Własna usługa przewozu wykonana przez biuro podróży w ramach ceny ryczałtowej pobranej od turysty z tytułu wykonanej na jego rzecz usługi turystycznej opodatkowanej na podstawie przepisów art. 306–310 Dyrektywy 2006/112/WE, normujących szczególną procedurę opodatkowania VAT dla biur podróży, podlega opodatkowaniu obniżoną stawką podatku właściwą dla usługi przewozu osób na podstawie art. 98 w zw. z
Artykuły 306-310 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że własne usługi przewozu stanowiące element składowy usługi turystycznej świadczonej podróżnym przez biuro podróży za cenę ryczałtową, opodatkowanej zgodnie ze wskazanymi przepisami, podlegają ogólnym zasadom opodatkowania podatkiem od wartości
Biuro podróży, które oferuje nabyte wcześniej usługi, może w kalkulacji marży uwzględnić zapłacony przy ich zakupie VAT.
Błędne jest stanowisko organu, że przez "usługi turystyki" należy rozumieć jedynie zorganizowane lub indywidualne wyjazdy wypoczynkowe połączone z rekreacją i rozrywką, gdyż w pojęciu tym mieszczą się także usługi hotelarskie i bez względu na to, czy są one świadczone w powiązaniu z innymi rodzajami usług turystycznych. Powyższe stanowi w ocenie tego Sądu o prawie Spółki do odliczenia podatku naliczonego
Gdy spółka oprócz usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, pozostałe usługi wykonuje we własnym zakresie, to odrębnie ustala się podstawę opodatkowania dla usług własnych i odrębnie w odniesieniu do usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty. Nie daje to jednak możliwości ustalania różnych stawek, a wobec tego usługi sprzedawane w pakiecie z nabytymi od innego
Jeśli ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych /Dz.U. nr 133 poz. 884 ze zm./ indywidualizuje wymogi, po spełnieniu których obiekt /budynek/ może być uznany za hotel, winien on spełniać wymagania określone w art. 35 ust. 1 i 2 ustawy dla wszystkich usług hotelarskich, świadczonych w obiektach hotelarskich oraz takie, które odnoszą się wyłącznie do hoteli, jako jednego z rodzajów obiektów
Dwuletni termin przewidziany w art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych /Dz.U. nr 133 poz. 884 ze zm./ jest terminem prawa materialnego i nie może być przywrócony niezależnie od przyczyn opóźnienia.
Przepis art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych /Dz.U. nr 133 poz. 884 ze zm./ określa wyłącznie zadania pilotów wycieczek, nie odnosi się zaś do obowiązków /zadań/ podmiotów świadczących usługi na rzecz organizatorów imprez turystycznych.
1. Sprawa ustalania dni i godzin otwierania lub zamykania placówek handlu detalicznego, zakładów gastronomicznych i zakładów usługowych uregulowana została w art. XII par. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Przepisy wprowadzające kodeks pracy /Dz.U. nr 24 poz. 142 ze zm./ w brzmieniu ustalonym ustawą kompetencyjną z dnia 17 maja 1990 r. /Dz.U. nr 34 poz. 198 - art. 22/. Na mocy tego przepisu w związku
1. Czynności bankowe w postaci udzielania i zaciągania kredytów są działalnością usługową w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./. 2. Świadczenia pobierane przez bank za usługę kredytu bankowego odpowiadają pojęciu ceny umownej w rozumieniu ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach /Dz.U. 1988 nr 27 poz. 195 ze zm./.
1. Prawodawca uznał, że osoby, które ukończyły na koszt państwa studia wyższe winny przynajmniej w części pokryć koszt tych studiów przez wykonywanie pracy w jednostkach gospodarki uspołecznionej co najmniej przez okres 3 lat. Wobec powyższego, nie można tego unormowania zastępować przepisami dotyczącymi osób, które ukończyły szkoły średnie /par. 4 ust. 1 pkt 3 lit. "b" rozporządzenia Prezesa Rady
Osoba, która wykonuje usługi na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 maja 1989 r. w sprawie wykonywania działalności usługowej przez emerytów i rencistów /Dz.U. nr 13 poz. 87/ nie ma tytułu do uzyskania przydziału lokalu użytkowego na podstawie art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/.