Pracownik tymczasowy, ekwiwalent i nakaz równego traktowania
W przypadku podejmowania przez pracodawcę decyzji o dokonaniu wypowiedzeń zmieniających wobec większej liczby pracowników zachodzi konieczność zbadania, czy w podmiocie zatrudniającym nastąpiło minimum pięć zwolnień w rozumieniu art. 1 ust. 1 akapit pierwszy lit. a dyrektywy 98/59, czyli wypowiedzeń definitywnych lub rozwiązań stosunków pracy na skutek nieprzyjęcia przez pracownika znaczącej zmiany
Sąd musi ocenić, czy dyżur pozazakładowy jest na tyle uciążliwy, że podczas jego trwania pracownik nie może swobodnie dysponować czasem prywatnym. Jeżeli nie jest aż tak absorbujący, by uniemożliwiać np. pracę zawodową, nie powinien zostać wliczony do czasu pracy. Tak wynika z niedawnego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Zdaniem trybunału istotne jest to, czy przepisy krajowe okres nieobecności z powodu choroby zrównują z zatrudnieniem. To ważna infomacja dla tych, którzy zmieniają w tym czasie miejsce zamieszkania, a później z powodu braku pracy występują o świadczenie
Okres, w którym zatrudniony odbywa wymagane przez pracodawcę dokształcenie, powinien być wliczany do czasu pracy, nawet jeśli nauka odbywa się w lokalu firmy szkoleniowej, a podwładny nie wykonuje w tym czasie swoich zwykłych obowiązków.
Przy jego ustalaniu trzeba wziąć pod uwagę przepisy aktów nie tylko prawa europejskiego, lecz także krajowego. Ważne jest również orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE
Przepisy, które nie pozwalają pracownikom domowym uzyskać świadczeń na wypadek bezrobocia, w sytuacji gdy ta grupa składa się głównie z kobiet, są sprzeczne z prawem UE.
Nawet jeśli sami nie są obywatelami kraju unijnego, mogą w pewnych warunkach skorzystać z uproszczonej procedury wizowej i szybciej rozpocząć pracę w Polsce. Nie oznacza to jednak automatycznie zwolnienia z konieczności uzyskania odpowiednich zezwoleń
Aby zostać tam dopuszczonym do pracy, trzeba będzie robić regularne testy na COVID-19 albo udowodnić, że jest się zaszczepionym. Obowiązek ten wchodzi w życie 15 października i dotyczy także delegowanych obcokrajowców. Pracodawcom i zatrudnionym, którzy go zlekceważą, grożą finansowe kary
W tym roku ZUS wystawił 438,5 tys. dokumentów dla pracowników delegowanych do pracy w UE - o 8 proc. więcej niż rok temu. To zdaniem ekspertów potwierdza, że deficyt pracowników nie jest wyłącznie polskim problemem, a pandemia tu wiele nie zmieniła
Zdaniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pracodawca nie może różnicować ich pensji tylko ze względu na położenie placówki usługowej lub handlowej. Chyba że udowodni, że lokalizacja wpływa także na świadczoną pracę
Przepisy koordynujące przewidują, że w razie sporu instytucji ubezpieczeniowych z różnych krajów członkowskich UE stosuje się regulacje tymczasowe. Zainteresowany nie musi czekać na rozstrzygnięcie wątpliwości, aby wystąpić z wnioskiem o wypłatę
Pracodawca może w wewnętrznych regulacjach zakazać noszenia widocznych symboli religijnych. Jeśli pracownik się nie dostosuje, to może czekać go nawet dyscyplinarka
Czy można złożyć skargę na ZUS, jeśli zwleka on z rozpatrzeniem wniosku dotyczącego rozłożenia na raty należności z tytułu składek Dlaczego organ nie przeprowadzi postępowania w sprawie wniosku o umorzenie składek finansowanych przez ubezpieczonych Kto poniesie konsekwencje błędnego wypełnienia przez zleceniobiorcę kwestionariusza dotyczącego tytułów ubezpieczeniowych Jak można zakwestionować decyzję
Zdaniem trybunału nie ma znaczenia, w jakim kraju są rekrutowani ani gdzie podpisywana jest umowa. Aby mogli podlegać prawu kraju, w którym agencja ma siedzibę, istotna część obrotu musi z niego pochodzić
Dotyczy to obywateli krajów unijnych, którzy przeprowadzili się do innego państwa członkowskiego. Zdaniem trybunału nie można odmówić im korzystania z publicznego systemu, choć można uzależnić to od opłat