Postanowienie SN z dnia 21 września 2018 r., sygn. V CSK 561/17
Niespełnienie wymogu minimalnych standardów przestrzeni przypadających na jednego osadzonego w celach wieloosobowych nie stanowi naruszenia konwencji tylko wówczas, gdy chodzi o sytuację tymczasową i zdarzającą się sporadycznie. Co więcej takie ograniczenia są dopuszczalne pod warunkiem, że więźniowie jednocześnie uzyskają możliwość większej swobody poruszania się poza celą.
Niespełnienie wymogu minimalnych standardów przestrzeni przypadających na jednego osadzonego w celach wieloosobowych nie stanowi naruszenia konwencji tylko wówczas, gdy chodzi o sytuację tymczasową i zdarzającą się sporadycznie. Co więcej takie ograniczenia są dopuszczalne pod warunkiem, że więźniowie jednocześnie uzyskają możliwość większej swobody poruszania się poza celą.
Zgodnie z Artykułem 5 § 3 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, organy władzy decydując o tym, czy dana osoba powinna być zwolniona, czy też aresztowana, są zobowiązane rozważyć zastosowanie alternatywnych środków, zapewniających jej stawiennictwo na rozprawie. W istocie przepis ten statuuje nie tylko prawo do "bycia sądzonym w rozsądnym terminie lub do zwolnienia na czas postępowania
Nawet najlepsze prywatne badanie DNA to za mało, aby zaprzeczyć ojcostwu.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych przypomina: zawiadomienia o wyznaczeniu IOD należy dokonywać od 25 maja 2018 r. Do tego dnia nie należy do nas kierować zgłoszeń powołania i odwołania ABI.
Państwo winno zapewnić osadzonemu warunki, które są zgodne z poszanowaniem jego godności ludzkiej oraz by rodzaj i sposób wykonywania tego środka nie narażał go na cierpienie lub trud przekraczający nieunikniony poziom związany z aresztowaniem, oraz biorąc pod uwagę praktyczne aspekty pozbawienia wolności, jego zdrowie i dobre samopoczucie były odpowiednio zabezpieczone, przez między innymi zapewnienie
Celem sformułowania "ustanowiony ustawą" w art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności jest zapewnienie tego, żeby organizacja sądownictwa w społeczeństwie demokratycznym nie zależała od uznania władzy wykonawczej, ale była stanowiona przez prawo uchwalane przez Parlament. W krajach ze skodyfikowanym systemem prawnym organizacja systemu sądownictwa nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu
Z naruszeniem dobra osobistego nie mamy do czynienia, jeżeli określona wypowiedź jest tak rozumiana tylko w odczuciu osoby, której dotyczy. Ocena czy nastąpiło naruszenie dobra osobistego, jakim jest godność osobista, nie może być dokonana według miary indywidualnej wrażliwości tego, który uważa, że jego dobro zostało naruszone. Podstawowe znaczenie ma więc nie subiektywne odczucie krzywdy osoby zainteresowanej
1. Dopuszczalność materiału dowodowego podlega przepisom prawa krajowego i sądów krajowych zaś jedynym zadaniem Trybunału jest ustalenie czy proces miał sprawiedliwy charakter. 2. Artykuł 6 § 3 pkt d) Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności nie przyznaje oskarżonemu bezwzględnego prawa do zapewnienia stawiennictwa świadków w sądzie. Do sądu krajowego należy decyzja o konieczności
1. Art. 8 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności ma na celu głównie ochronę jednostek przed arbitralnym działaniem władz publicznych. Dodatkowo istnieją pozytywne obowiązki nieodłączne efektywnemu "poszanowaniu" życia rodzinnego. Granice pomiędzy pozytywnymi a negatywnymi obowiązkami na mocy tych przepisów, nie podlegają precyzyjnej definicji. Niemniej jednak obowiązujące reguły
To, czy słowa sędziego śledczego, członka władzy sądowniczej, stanowią naruszenie zasady domniemania niewinności, musi zostać rozstrzygnięte w kontekście szczególnych okoliczności, w których zostały one użyte, biorąc pod uwagę fakt, że oświadczenia sędziów stanowią przedmiot głębszej analizy aniżeli te, które dotyczą organów dochodzeniowych, jak policja czy prokuratura.