Wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2017 r., sygn. I SA/Wa 163/17
Orzeczenie Sądu I instancji oparte jest na utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych przekonaniu, że wybór jednej z możliwych i rozbieżnych interpretacji przepisu prawa nie może być oceniony jako rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. nawet wówczas, gdy zostanie ona później uznana za nieprawidłową, albo co zdarza się częściej, inna interpretacja zostanie uznana za słuszniejszą
nabycie nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym, na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych kwalifikowane jest tak jak sprzedaż prawa majątkowego i z tej przyczyny podlega temu podatkowi na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych
Nieuznanie Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz opodatkowanie sprzedaży tej Nieruchomości.
Podatek od towarów i usług w zakresie nieuznania przedmiotu Nieruchomości za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz opodatkowania dostawy tej Nieruchomości.
W zakresie obowiązków płatnika w związku z udzieleniem bonifikaty przy nabyciu lokalu mieszkalnego.
W zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT do dostawy nieruchomości.
Zarzut naruszenia prawa procesowego może odnieść skutek w przypadku wykazania, że uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadnienie zarzutu błędnej wykładni związane jest z wykazaniem, że przyjęte przez Sąd I instancji rozumienie określonego przepisu narusza uznane dyrektywy interpretacyjne. Wymaga z jednej strony wskazania, na czym polega błąd Sądu w interpretacji przepisu, jakie dyrektywy
w zakresie zastosowania zwolnienia z podatku VAT do sprzedaży nieruchomości zabudowanej
w zakresie opodatkowania sprzedaży działek
w zakresie opodatkowania zbycia przewłaszczonej nieruchomości w celu zaspokojenia przysługujących wierzytelności
W literaturze wskazuje się, że pod względem przedmiotowym na sprawę administracyjną składa się treść żądania strony lub nałożonego na nią obowiązku, podstawa prawna oraz stan faktyczny.
W orzecznictwie przyjmuje się, że orzeczenie sądu pierwszej instancji uchyla się spod niej w przypadku pominięcia wymaganych prawem części (np. nieprzedstawienia stanu sprawy, czy też niewskazania lub niewyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia), a także wówczas, gdy będą one co prawda obecne, niemniej jednak obejmować będą treści podane w sposób niejasny, czy też nielogiczny, uniemożliwiający
Z retrospektywnością prawa mamy zaś do czynienia wtedy, gdy przepisy nowego prawa regulują zdarzenia bądź stosunki prawne o charakterze otwartym, ciągłym, takie, które nie znalazły jeszcze swojego zakończenia stosunki w toku, które rozpoczęły się, powstały pod rządami dawnego prawa i trwają dalej, po wejściu w życie przepisów nowej ustawy. Akcentowano przy tym, że przyjęte przez ustawodawcę ustalenia
Aby zapewnić m. in. formalną poprawność konstrukcji tego rodzaju pisma procesowego. Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym, który cechuje wysoki stopień sformalizowania.
Zaznaczyć przyjdzie, że brak jest jakichkolwiek innych dowodów, które mogłyby potwierdzić tezę o złożeniu wniosku w terminie, a wobec tego organy nie miały podstaw do stwierdzenia, w świetle ustalonych okoliczności, że sporna czynność została dokonana z zachowaniem wymogów formalnych.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że postanowienia decyzji w sprawie podziału nieruchomości, dotyczące przejścia prawa własności nie mają żadnego znaczenia w świetle regulacji z art. 98 ust. 1 u.g.n., gdyż przejście prawa własności nie dokonuje się z mocy decyzji w sprawie podziału, ale z mocy prawa. Koniecznym jest także zauważenie, że ewentualne rozstrzygnięcie o przejściu na własność nieruchomości
Czy w przypadku sprzedaży opisanej nieruchomości małżonkowie podlegają podatkowi dochodowemu od osób fizycznych?
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że jakkolwiek podwyższenie odszkodowania jest obligatoryjne w razie spełnienia omawianych przesłanek, to brak jest powodów dla nakładania na organ obowiązku pouczania o powyższym. Jednocześnie wskazać należy, że jakkolwiek z zasady działania organów administracyjnych wynika obowiązek ustalenia stanu faktycznego sprawy, to jednak z uwagi na wyjątkowość przedmiotowej
Jak wskazuje się w piśmiennictwie domniemanie prawne zgodności wpisu w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym należy do naczelnych zasad prawa materialnego ksiąg wieczystych. Domniemanie to jest nieodłącznym atrybutem ksiąg wieczystych i idzie ono w parze z ustrojową funkcją ustalania stanu prawnego nieruchomości w trybie wpisu do księgi wieczystej oraz zasadą jawności ksiąg wieczystych.