Wyrok WSA w Krakowie z dnia 27 lutego 2023 r., sygn. III SA/Kr 1237/22
Zasada ustawowej gwarancji obejmuje nabyte, niezrealizowane prawo do emerytury od momentu jego nabycia z mocy prawa, natomiast prawo do emerytury w określonej wysokości powstaje dopiero w momencie ustalenia tej wysokości w związku ze złożeniem przez osobę uprawnioną stosownego wniosku. Organ rentowy jest związany przepisami ustawy i nie może z ich pominięciem ustalić wysokości świadczenia.
Dysfunkcje psychiczne, które nie wywoływały żadnych objawów utrudniających naukę lub wykonywanie pracy w okresie przed ukończeniem przez ubezpieczonego 18 roku życia, ewentualnie – do 25 roku życia - w przypadku kontynuowania edukacji, ale dopiero po upływie tego okresu stopniowo spowodowały całkowitą niezdolność do pracy, nie mogą być uznane za „naruszenie sprawności organizmu” w rozumieniu art. 4
Pouczenie udzielane przez organ rentowy nie powinno być kompleksowym uzasadnieniem decyzji, lecz skoncentrowanym na informowaniu o skutkach prawnych braku zastosowania się do norm prawnych, mających wpływ na prawo do świadczenia.
Ustalenie rażąco wysokiego wynagrodzenia za pracę może być uznane za nieważne, gdy jest dokonane z naruszeniem zasad współżycia społecznego i prowadzi do nieuzasadnionych korzyści z systemu ubezpieczeń społecznych kosztem innych uczestników.
Samo zgłoszenie przez poszkodowanego ubezpieczycielowi (wcześniej do zakładu ubezpieczeń) zdarzenia, z którego zaistnieniem przysługują określone roszczenia o naprawienie szkody wyrządzonej przez sprawcę objętego ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej powoduje przerwanie biegu przedawnienia wszelkich roszczeń wynikających ze zgłoszonego zdarzenia (wszelkich) i bez konieczności korzystania z drogi
Sankcje z art. 116 Ordynacji podatkowej nakładane są przez ustawodawcę na członka zarządu za niezłożenie wniosku o wszczęcie odpowiedniego postępowania, a nie na członka zarządu za ewentualne dysfunkcje w postępowaniu upadłościowym czy układowym. Poza tym sankcja jest konsekwencją zachowania się określonego podmiotu negatywnie ocenionego przez prawo, ale zachowania pozostającego w sferze kompetencji
Zgłoszenie do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego musi być dokonane w terminie 7 dni od powstania obowiązku ubezpieczenia. Nie jest dopuszczalne przyjęcie dorozumianego oświadczenia zainteresowanego o objęcie go dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym.