Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. I SA/Po 941/09
1. Wynik postępowania akcesoryjnego nie może bezwzględnie determinować rozstrzygnięcia wydawanego w postępowaniu głównym, bez możliwości skontrolowania tego pierwszego. 2. Niezaskarżalne postanowienie o odmowie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia nie może dyktować wyniku postępowania głównego, tj. decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
Naruszenie prawa tylko wtedy powoduje nieważność aktu administracyjnego, gdy ma charakter "rażącego", tzn. gdy decyzja wydana została wbrew nakazowi lub zdarzeniu ustanowionemu w przepisie prawa, wbrew wszystkim przesłankom przepisu nadano prawa lub ich odmówiono, albo też wbrew tym przesłankom obarczono stronę obowiązkiem albo uchylono obowiązek.
1. Wypis z ewidencji gruntu i budynków nie może stanowić dowodu, co do danych dotyczących budowli, ich powierzchni, albowiem tych danych nie obejmuje ta ewidencja. Nie ulega natomiast wątpliwości, że budynki niewpisane do ewidencji również podlegają opodatkowaniu, gdyż ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie uzależnia powstania obowiązku podatkowego od wpisania budynku do ewidencji. 2. Gdyby nawet
Jeżeli zastawu skarbowego dokonano na rzeczy, która nie należy do podatnika, jej właściciel może żądać wykreślenia wpisu z rejestru. Prawo własności danej rzeczy należy badać na dzień ustanowienia zastawu.
Wnioski osoby ubiegającej się o pomoc, które zawierają żądania wykraczające poza katalog świadczeń przewidzianych w ustawie nie podlegają rozpoznaniu przez ośrodek pomocy społecznej, gdyż nie jest to podmiot właściwy do przyznania tego typu świadczeń.
Oczekiwanie od organu egzekucyjnego, iż - nie bacząc na stan sprawy i argumentację wnioskodawcy - "szczegółowo odniesie się" on do każdej z przesłanek ujętych w art. 64e § 2 u.p.e.a. wykracza poza obowiązki wynikające z obowiązującego prawa. Byłby to w gruncie rzeczy zabieg sztuczny, stwarzający jedynie pozory legalności działania i troski o interes wnioskodawcy. Tak rozumiany, skrajny formalizm nie
Pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka.
Brak współdziałania osoby ubiegającej się o pomoc nie może stanowić wystarczającej podstawy do wyciagnięcia wniosku o nieistnieniu przesłanek do przyznania świadczenia.
Prawem materialnym są tylko te normy prawne, z których wynikają dla ich adresatów określone obowiązki lub uprawnienia.