Wyrok WSA w Opolu z dnia 6 kwietnia 2022 r., sygn. I SA/Op 57/22
Moment powstania obowiązku podatkowego od depozytów wpłaconych przez Najemców nr 3-7 oraz opodatkowanie czynności bezumownego korzystania przez Najemców nr 1-3 z lokali użytkowych.
Wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 o.p. jest dopuszczalne jedynie w przypadku ujawnienia istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, które nie były znane organowi podczas wydawania decyzji ostatecznej, a strona nie posiadała wiedzy o ich istnieniu w trakcie toczącego się postępowania.
W świetle art. 107 § 1 i art. 108 § 1 o.p. nie może budzić wątpliwości, że odpowiedzialność osoby trzeciej za zaległości podatkowe powstaje na skutek wydania i doręczenia decyzji w tym przedmiocie przez organ podatkowy pierwszej instancji. Istotą art. 118 § 1 o.p. jest ograniczenie w czasie możliwości kreowania tej odpowiedzialności, nie ma jednak znaczenia w jakim czasie zostaje wydana decyzja organu
O bezskuteczności postępowania egzekucyjnego, w rozumieniu art. 116 o.p., nie musi przesądzać wyłącznie umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz wydanie, w jego konsekwencji, postanowienia w sprawie umorzenia tego postępowania. Mogą za tym przemawiać inne działania organu egzekucyjnego, niekoniecznie zakończone postanowieniem o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Muszą one jednak nie pozostawiać
Fiskus nie musi czekać na bieżące dane dotyczące rozliczeń spółki, aby dokonać blokady rachunku bankowego na 72 godziny. Gdyby tak było, to przepisy o blokadzie krótkiej byłyby martwe. Wystarczy analiza ryzyka wskazująca na możliwe wyłudzenie skarbowe.
Odpowiedzialność osoby trzeciej za zaległości podatkowe powstaje na skutek wydania i doręczenia decyzji w tym przedmiocie przez organ podatkowy pierwszej instancji. Istotą art. 118 § 1 o.p. jest ograniczenie w czasie możliwości kreowania tej odpowiedzialności, nie ma jednak znaczenia w jakim czasie zostaje wydana decyzja organu odwoławczego. Powstanie odpowiedzialności następuje już na skutek doręczenia
Odpowiedzialność osoby trzeciej za zaległości podatkowe powstaje na skutek wydania i doręczenia decyzji w tym przedmiocie przez organ podatkowy pierwszej instancji. Istotą art. 118 § 1 o.p. jest ograniczenie w czasie możliwości kreowania tej odpowiedzialności, nie ma jednak znaczenia w jakim czasie zostaje wydana decyzja organu odwoławczego.
W skład masy upadłości nie wchodzą wierzytelności (nadpłata), które zostały zaliczone na poczet zobowiązań (zaległości podatkowej) przed datą ogłoszenia upadłości; w sytuacji, w której postanowienie o zaliczeniu nadpłaty wydane zostałoby przed ogłoszeniem upadłości, kwota nadpłaty nie wchodziłaby do masy upadłości.
Przy ocenie ujawnionego dowodu czy ujawnionej okoliczności faktycznej z punktu widzenia przesłanki wznowienia z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. nie chodzi o to, czy dane zagadnienie (np. "dobra wiara", czy też "należyta staranność" podatnika) było badane w zwykłym postępowaniu instancyjnym. Istotne jest bowiem to, czy dowód lub okoliczność, która ujawniła się po wydaniu decyzji ostatecznej, mogłaby mieć wpływ
O bezskuteczności postępowania egzekucyjnego, w rozumieniu art. 116 o.p., nie musi przesądzać wyłącznie umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz wydanie, w jego konsekwencji, postanowienia w sprawie umorzenia tego postępowania. Mogą za tym przemawiać inne działania organu egzekucyjnego, niekoniecznie zakończone postanowieniem o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Muszą one jednak nie pozostawiać
W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. do skutecznego przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w przypadku doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej stosownie do art. 144 § 5 w związku z art. 152a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, konieczne jest prawidłowe
Podstawą nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności jest zaistnienie łącznie dwóch przesłanek. Po pierwsze, musi zostać spełniony jeden z warunków wymienionych w art. 239b § 1 pkt 1-4 O.p. Po drugie, musi być spełniona przesłanka z § 2. Zgodnie z art. 239b § 2 O.p. przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie
nieuznania Sprzedającego za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działek 2, braku zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy działki nr 1 i zastosowania zwolnienia z opodatkowania dostawy działki nr 2 oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia tych działek .
uznanie, że w ramach planowanej Transakcji Sprzedająca nie wystąpi jako podatnik VAT, a w konsekwencji Transakcja pozostanie poza zakresem podatku VAT, że Transakcja sprzedaży Nieruchomości będzie podlegała w całości opodatkowaniu a tym samym nie będzie podlegała zwolnieniu od podatku VAT, a Sprzedająca będzie miała z tego tytułu obowiązek wystawienia faktury VAT oraz w zakresie prawa Kupującego do