Postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2023 r., sygn. I FSK 451/21
W kwestii umorzenia zaległości podatkowej na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 o.p., organ podatkowy wykazuje uprawnienie uznaniowe do decydowania, czy przesłanki takie jak ważny interes podatnika lub interes publiczny są spełnione, a następnie, czy w konkretnym przypadku zachodzi uzasadnienie do przyznania ulgi podatkowej. Decyzja organu podatkowego o umorzeniu zaległości podatkowej, choć uznaniowa, nie
Należyta staranność strony oraz profesjonalnego pełnomocnika w dochowaniu terminów proceduralnych jest kluczowa dla prawidłowości przebiegu postępowania, a brak dowodów na niezawiniony charakter uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie uzasadnia przywrócenia terminu, nawet w kontekście skomplikowanej sytuacji procesowej i licznych postępowań podatkowych.
W sprawie dotyczącej uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn, prawidłowe jest doręczenie decyzji bezpośrednio stronie, gdy pełnomocnik nie został ustanowiony w konkretnej sprawie, a złożone pełnomocnictwo po terminie nie może być podstawą do uznania nieskutecznego doręczenia decyzji.
Z niewypłacalnością dłużnika, o której mowa w art. 10 i 11 ust. 1 ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze mamy również do czynienia, gdy dłużnik ten nie zaspokaja jednego tylko wierzyciela posiadającego znaczną wierzytelność, przesłanka egzoneracyjna wymieniona w art. 116 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej odnosi się wyłącznie do zgłoszenia wniosku, a nie do skutku tego wniosku, jakim jest ogłoszenie upadłości
Samo wydanie decyzji nie wystarcza, aby weszła ona do obrotu prawnego. Tak długo, jak nie zostanie doręczona stronie, nie wywiera żadnych skutków materialnych i procesowych, jak również nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Decyzji, która nie została wprowadzona do obrotu prawnego, nie można skutecznie zaskarżyć w postępowaniu podatkowym i poddać merytorycznej ocenie w toku kontroli
Doręczenie decyzji o zabezpieczeniu, której podstawę stanowi art. 33 § 1 i art. 33 § 4 pkt 2 Ordynacji podatkowej i która wydawana jest w trakcie trwającego postępowania podatkowego, powinno nastąpić do rąk pełnomocnika ustanowionego i zgłoszonego w postępowaniu podatkowym, dla którego postępowanie w przedmiocie wydania decyzji zabezpieczającej jest (jedynie) postępowaniem wpadkowym, chyba że pełnomocnictwo
W świetle przepisów art. 12 ust. 1 lit. b) i ust. 3 oraz art. 135 ust. 1 lit. k) dyrektywy Rady nr 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L z dnia 11 grudnia 2006 r., poz. 347, s. 1) i odnoszącego się do nich orzecznictwa TSUE, uwzględniając dyspozycję art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu