Orzeczenie
Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. II SA/Ol 954/17
Zatrudnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Janina Kosowska Sędziowie sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant sekretarz sądowy Marta Kudła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi T. T. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych I. uchyla zaskarżoną decyzję w części, w której utrzymano w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia "[...]" znak: "[...]" w zakresie obejmującym tiret 2 i uchyla decyzję Starosty Powiatu z dnia "[...]" znak: "[...]" w zakresie obejmującym tiret 2 o odmowie przyznania skarżącemu prawa do zasiłku; II. w pozostałym zakresie oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" Starosta B. - na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. d, art. 81 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2017r., poz. 1065 ze zm., dalej jako: ustawa o promocji zatrudnienia) orzekł o:
- uznaniu T. T. z dniem 13 lipca 2017r. za osobę bezrobotną,
- odmowie przyznania prawa do zasiłku.
W uzasadnieniu podano, że T. T. zgłosił się w urzędzie pracy w dniu 13 lipca 2017r. i przedstawił potwierdzenie z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej od dnia 5 lipca 2017r. na okres nieprzekraczający 24 miesięcy oraz zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych informujące, ze w okresie prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia 1 października 1991r. do dnia 31 maja 2017r. miesięczna kwota podstawy wymiaru składek była równa lub wyższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę. Wskazano, że wnioskodawca w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji przebywał na zasiłku chorobowym i w tym okresie był zwolniony z opłacania składek na ubezpieczenie społeczne. Podano, że zgodnie art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. d) ustawy o promocji zatrudnienia prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni opłacał składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, z zastrzeżeniem art. 104b ust. 2, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę. Organ uznał, że nie został spełniony warunek określony w art. 71 ust. 1 i 2 lit. d) ustawy o promocji zatrudnienia, a w związku z tym orzekł o uznaniu wnioskodawcy za osobę bezrobotną od dnia 13 lipca 2017r. i odmówił mu przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Jednocześnie wskazano, że w przypadku wznowienia wykonywania zawieszonej działalności gospodarczej bezrobotny jest zobowiązany zawiadomić organ w ciągu 7 dni o zaistnieniu powyższej okoliczności, powodującej utratę statusu osoby bezrobotnej.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right