Orzeczenie
Wyrok WSA w Szczecinie z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. II SA/Sz 955/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 lipca 2016 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego nr [...] działając na podstawie art. 2 § 1 pkt 1, art. 3 pkt 8, art. 207 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz art. 1, art. 2 ust. 5, art. 6 ust. 1, art. 32 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 i art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, wymierzył S. karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automacie do gry [...] nr [...] poza kasynem gry, w wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu [...] r. funkcjonariusze Referatu Dozoru Urzędu Celnego przeprowadzili kontrolę w lokalu gastronomicznym o nazwie "L. , przy ul. [...] , będącego własnością P. B. W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych ustalono, że w ww. lokalu, niebędącym kasynem gry, urządzane są gry na automatach: [...] w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Ustalono też, że dzierżawcą ww. urządzeń jest S.
W odwołaniu od powyższej decyzji S. zarzuciła jej naruszenie:
1) art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 oraz z art. 91 w zw. z art. 14 u.g.h., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, wobec wymierzenia kary za urządzanie gier poza kasynem, polegające na bezpodstawnym wymierzeniu skarżącej kary pieniężnej mimo braku notyfikacji projektu ustawy o grach hazardowych wymaganego przez art. 8 ust. 1 oraz art. 1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. i w konsekwencji zastosowanie przepisów technicznych, które wobec braku notyfikacji są bezskuteczne i nie mogą być podstawą wymierzania kar wobec jednostek w świetle orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r., a tym samym, prowadzenie postępowania w sposób budzący wątpliwości strony tj. z naruszeniem art. 121 §1 i 2 Ordynacji podatkowej, zwanej dalej "O.p.";