Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 7 października 1998 r., sygn. I SA/Lu 887/97
Wartość pracy sprzętu Spółki, ustalona przez przeliczenie liczby godzin pracy i stawki za roboczogodzinę oraz liczby przejechanych kilometrów i stawki za kilometr, nie jest kosztem przez nią poniesionym /Spółka nie dokonywała, czyli nie ponosiła, takich wydatków/.
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia 23 lipca 1997 r., wydaną na podstawie art. 138 par. 1 pkt 2, art. 168, art. 169 par. 1 Kpa, art. 9, art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 ust. 1, art. 22 ust. 1, art. 23, art. 24 ust. 2, art. 26 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 27 ust. 1 i art. 40 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po rozpatrzeniu odwołania Ireneusza J. od decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w R. z dnia 21 marca 1997 r., w przedmiocie ustalenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 1994 rok w kwocie 198.624.000,- "starych" złotych /19.862,40 PLN/, Izba Skarbowa w R. uchyliła zaskarżoną decyzję i ustaliła należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 1994 rok w kwocie 197.161.000,- "starych" złotych /19.716,10 PLN/.
W uzasadnieniu powyższej decyzji podano, iż w 1994 roku Ireneusz J. był współwłaścicielem w 22,22 proc. spółki cywilnej "M." z siedzibą w G. W toku postępowania kontrolnego, przeprowadzonego przez Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w R. stwierdzono, że spółka ta: 1/ zawyżyła koszty uzyskania przychodu na łączną kwotę 2.019.275.400,- "starych" złotych w związku z zaksięgowaniem: a/ not obciążeniowych za pracę własnego sprzętu /1.140.150.500,- zł/, b/ kosztów reprezentacji i reklamy w wysokości 0,25 proc. przychodu bez posiadania dowodów księgowych /43.204.400,- zł/, c/ zakupu materiałów podwójnie - jako zaliczki i jako zakupu /18.920.800.- zł/, d/ korekty dotyczącej poz. 2050 ze znakiem "+" zamiast "-" /880.000,- zł/, e/ wartości skradzionych narzędzi i materiałów /1.600.000,- zł/, f/ faktury dotyczącej podwykonawstwa - raz pod poz. 2223, drugi raz jako zaliczka pod poz. 1738 /707.400.000,- zł/, g/ limitu wydatków wynikających z ryczałtu za używanie przez podatników prywatnych samochodów dla celów służbowych, zamiast faktycznie poniesionych wydatków /13.318,400,- zł/, h/ wydatku na zakup środka trwałego /13.200.000,- zł/, i/ odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych /73.467.700,- zł/, j/ wydatku dotyczącego powypadkowej naprawy samochodu bez pomniejszenia go o kwotę otrzymanego ubezpieczenia /7.133.600,- zł/, 2/ zaniżyła koszty uzyskania przychodu na łączną kwotę 454.924.000,- "starych" złotych z tytułu księgowania faktur na zakup paliwa ze znakiem "-" zamiast ze znakiem "+" oraz mylnego księgowania faktury pod poz. 800, 3/ zaniżyła przychód o 300.000.000,- "starych" złotych z tytułu błędnego zaksięgowania faktury pod poz. 2347, 4/ zawyżyła przychód o kwotę 15.538.900,- "starych" złotych z tytułu zaksięgowania faktury na sprzedaż usług w kwocie brutto. Stwierdzono też, że bezpodstawnie pomniejszono wykazany w księgach przychód i poniesione koszty uzyskania przychodu związane z podwykonawstwem robót na prowadzonych przez siebie budowach o kwotę 5.063.127.700,- "starych" złotych, wykazując w załączniku PIT-B do zeznania PIT-30 przychód w kwocie zł 11.626.013.500,-, koszty - zł 11.070.813.500,- oraz dochód - zł 555.200.000,-.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right