Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 29 listopada 1995 r., sygn. SA/Wr 799/95
W wypadku, gdy organ podatkowy w decyzji ostatecznej określi wysokość przychodów i kosztów uzyskania oraz wielkość dochodu podatnika, będącego małżonkiem, to ustalony w ten sposób dochód podlega sumowaniu z dochodem małżonka podatnika w celu wspólnego opodatkowania małżonków na warunkach przewidzianych w art. 6 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./.
W ewentualnym późniejszym postępowaniu w sprawie wspólnego opodatkowania małżonków, w którym uczestniczą oboje małżonkowie, nie mogą być ponownie rozpatrywane zarzuty, rozstrzygnięte już wcześniejszą decyzją ostateczną określającą odrębnie wielkość dochodu każdego z małżonków za okres objęty wspólnym opodatkowaniem.
oddala skargę.
UZASADNIENIE
Skarżąca W.I. prowadziła w 1992 r. działalność handlową w zakresie sprzedaży artykułów tekstylno-dekoracyjnych.
W deklaracjach na zaliczkę miesięczną na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-5 wykazywała przy wzrastających kwotach przychodu nieproporcjonalnie wyższy wzrost kosztów uzyskania, co powodowało obniżanie się dochodu, a później straty. I tak w poszczególnych miesiącach dochód wynosił: w lutym: 44.518.000 zł, marzec: 58.122.000 zł, kwiecień: 16.929.000 zł, a później straty: maj - 59.499.000 zł, czerwiec - 73.947.000 zł i lipiec - 100.632.000 zł.
W związku z tym Urząd Skarbowy w Ś. postanowieniem z 10.8.1992 r. na zasadzie art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ zobowiązał podatniczkę do sporządzenia na koniec każdego miesiąca remanentu towarów, przy czym pierwszy remanent należało sporządzić na dzień 31.8.1992 r.
Postanowienie to było kwestionowane w drodze zażaleń, które przez Izbę Skarbową nie zostały uwzględnione.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right