Wyrok SN z dnia 18 lipca 2024 r., sygn. II NSNC 433/23
Z niewypłacalnością dłużnika, o której mowa w art. 10 i 11 ust. 1 ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze mamy również do czynienia, gdy dłużnik ten nie zaspokaja jednego tylko wierzyciela posiadającego znaczną wierzytelność, przesłanka egzoneracyjna wymieniona w art. 116 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej odnosi się wyłącznie do zgłoszenia wniosku, a nie do skutku tego wniosku, jakim jest ogłoszenie upadłości
Rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, to naruszenie oczywiste, łatwo dostrzegalne, wyraźne, niewątpliwe. Przyjmuje się, że rażące naruszenie prawa nie może mieć miejsca, kiedy treść normy prawnej nie jest oczywista i daje możliwość różnych interpretacji, zatem błędna wykładnia prawa, co do zasady, nie może prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji.
Sąd procedujący na podstawie wniosku prokuratora złożonego w trybie art. 335 § 1 k.p.k. ma obowiązek kontroli zgodności proponowanych kar i środków prawnej reakcji ze stosownymi przepisami prawa materialnego, w tym obowiązek orzeczenia obligatoryjnych środków karnych przewidzianych w art. 41 § 1a k.k.
W sytuacji skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego, sąd zobligowany jest do orzeczenia środka karnego w postaci zakazu zajmowania określonych stanowisk lub wykonywania określonych zawodów związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi, niezależnie od tego, czy sprawca uprzednio zajmował takie stanowiska lub wykonywał
Niedopuszczalne jest prowadzenie postępowania dotyczącego zachowania będącego elementem składowym czynu ciągłego, za który sprawca został prawomocnie skazany, ze względu na zasadę res iudicata wynikającą z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
W przypadku, gdy postępowanie przygotowawcze było prowadzone w formie śledztwa, orzekanie w instancji odwoławczej powinno odbywać się w składzie trzyosobowym sądu (art. 29 § 1 k.p.k.), a nie jednoosobowym. Orzekanie w niewłaściwym składzie stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.) i prowadzi do konieczności uchylenia wyroku.