Wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. OSK 928/04
1. Przy podstawie wznowienia z art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa zasadnie organy przyjęły, że w postępowaniu zwykłym o podwyższenie dodatku służbowego, o czym stanowią przepisy par. 6 ust. 1-3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 grudnia 1998 r. w sprawie uposażenia zasadniczego policjantów, jego wzrostu z tytułu wysługi lat oraz szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości
Zakres zadań komórki organizacyjnej sam w sobie nie może być uznany za wystarczający dowód na to, że wszystkie określone w nim czynności były faktycznie wykonywane przez skarżącego, a zwłaszcza nie może pozbawić wiarygodności zeznań złożonych przez świadków.
Do złożenia oświadczenia woli złożonego przez policjanta stosownie do art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /t.j. Dz.U. 2000 nr 101 poz. 1092 ze zm./ w przedmiocie domagania się zwolnienia ze służby ma zastosowanie per analogia art. 61 i art. 82-88 Kodeksu cywilnego.
1. Fakt, iż brzmienie pojedynczego przepisu nie budzi wątpliwości nie przesądza jeszcze, że zawsze jest to znaczenie takie, jakie w istocie nadaje mu prawodawca. Dopiero analiza przepisu w łączności z jego otoczeniem prawnym pozwala ustalić jego rzeczywiste znaczenie. 2. Jeżeli zatem przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze /t.j. Dz.U. 2002 nr 21 poz. 206 ze zm./ ani inne akty prawne