Postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2024 r., sygn. I OSK 1711/20
W kontekście ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie pod drogi publiczne, przepis § 36 ust. 4 rozporządzenia z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego jest specjalną normą uszczegóławiającą zasadę korzyści wynikającą z art. 134 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami i jako taka ma pierwszeństwo zastosowania przy ocenie wartości nieruchomości
W przypadku ogłoszenia upadłości z opcją likwidacji majątku upadłego, który zawarł w mieniu prawa majątkowe, decyzja w sprawie odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości powinna być adresowana wyłącznie do syndyka masy upadłościowej jako prawidłowej strony postępowania, a skierowanie jej do dłużnika, którego majątek objęto postępowaniem upadłościowym, jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji
W ocenie prawidłowości operatu szacunkowego sporządzonego w celu ustalenia wysokości odszkodowania za szkody powstałe na nieruchomości, zasadnicze znaczenie ma kompleksowa analiza jego spójności, logiczności i kompletności, uwzględniająca wszelkie istotne dla oceny wartości nieruchomości elementy. W świetle art. 130 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, rzeczoznawca majątkowy, jako profesjonalista
Zasady dotyczące zwrotu nieruchomości wywłaszczonej wynikają z przepisów art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami i określają, że zwrotowi podlega nieruchomość, która stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. W przypadku braku realizacji tego celu lub jego częściowego wykonania na części wywłaszczonej nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała, niezagospodarowana część. Stan
Decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości, zgodnie z art. 136 ust. 3 oraz art. 141 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, musi zawierać rozstrzygnięcie w przedmiocie zabezpieczenia wierzytelności publicznoprawnej, co gwarantuje ochronę interesów finansowych państwa lub jednostki samorządu terytorialnego i stanowi warunek skuteczności procesu zwrotu