Wyrok NSA z dnia 28 maja 2024 r., sygn. II GSK 45/24
Umowy dotyczące prowadzenia zajęć dydaktycznych na uczelni, charakteryzujące się powtarzalnością czynności i brakiem indywidualnych cech dzieła, należy kwalifikować jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące zlecenia. Wykonywanie takich umów podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki
Umowa o świadczenie usług, polegająca na wykonywaniu powtarzalnych czynności dydaktycznych, nawet jeśli obejmuje elementy tworzenia materiałów dydaktycznych, nie może być uznana za umowę o dzieło, przez co wykonujący obowiązki na podstawie takiej umowy podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
Wykonywanie pracy dydaktycznej na podstawie umowy o świadczenie usług na uczelni wyższej podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach, gdyż umowy te są umowami starannego działania, a nie umowami o dzieło.
Umowa o świadczenie usług, z której rezultatem nie jest jednorazowe i weryfikowalne dzieło, a której celem jest przekazywanie wiedzy i realizacja programu nauczania, nie jest umową o dzieło, lecz umową zlecenia. W takich przypadkach, wynagrodzenie za powtarzalne czynności dydaktyczne podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
Umowa o świadczenie usług, polegająca na cyklicznym wykonywaniu zadań dydaktycznych bez tworzenia unikalnego i weryfikowalnego rezultatu, podlega przepisom dotyczącym umowy zlecenia, na podstawie których istnieje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego.
Sąd administracyjny nie jest uprawniony do badania zgodności z prawem decyzji o przeniesieniu odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek, a przedawnienie tych zobowiązań należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym decyzja została wydana.
Stwierdzenie naruszenia terminu likwidacji szkód przez zakład ubezpieczeń i nałożenie kary pieniężnej przez organ nadzoru jest dopuszczalne i skuteczne bez względu na datę zawarcia umowy ubezpieczenia, a wiele stwierdzonych naruszeń w ramach jednego postępowania likwidacyjnego może być podstawą do nałożenia jednej kary pieniężnej, jeśli tworzą one łącznie jeden delikt administracyjny.
Przy ocenie, czy umowa jest umową o dzieło, czy umową o świadczenie usług, decydującym kryterium jest charakter wykonywanych czynności. Umowa o dzieło musi prowadzić do powstania samoistnego, jednorazowego i weryfikowalnego rezultatu, który ma indywidualne cechy umożliwiające jego identyfikację. Umowy polegające na regularnym prowadzeniu zajęć dydaktycznych zgodnie z harmonogramem akademickim, bez
Komisja Nadzoru Finansowego ma prawo nałożyć jedną administracyjną karę pieniężną za wiele naruszeń przepisów przez zakład ubezpieczeń, co jest elementem nadzoru nad całą działalnością ubezpieczeniową instytucji.
W przypadku wielokrotnego niewypłacenia przez zakład ubezpieczeń odszkodowań w terminie określonym w art. 14 ust. 1 lub 2 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, KNF jest zobligowana do zastosowania środków nadzorczych przewidzianych w art. 362 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, co może obejmować nałożenie kary pieniężnej.
Umowa o prowadzenie wykładów będących przedmiotem indywidualnym, niepowtarzalnym dziełem naukowym może być uznana za umowę o dzieło, natomiast przekazanie określonej wiedzy, wymagające staranności działania bez cech indywidualizacji, stanowi umowę o świadczenie usług.
Umowa, której przedmiotem jest przygotowanie i wygłoszenie wykładu, nie spełnia kryteriów umowy o dzieło, jeżeli wykładowi nie można przypisać cech utworu o charakterze niestandardowym, niepowtarzalnym, wypełniającym kryteria twórczego i indywidualnego dzieła naukowego.
Umowy o wykonanie wykładów, przeprowadzenie zaliczeń i egzaminów, opracowanie sylabusów i prowadzenie zajęć dydaktycznych mają charakter umów o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o umowie zlecenia, co powoduje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób wykonujących te czynności.
Umowy na przeprowadzenie wykładów z zakresu nauki języka angielskiego, obejmujące takie czynności jak opracowanie sylabusów, materiałów dydaktycznych, przeprowadzanie zaliczeń i konsultacji, w braku wytworzenia jednorazowego, samoistnego rezultatu, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, a nie umowy o dzieło.
Umowa o przeprowadzenie wykładów, zajęć dydaktycznych i opracowanie materiałów dydaktycznych nie może zostać uznana za umowę o dzieło, jeśli jej przedmiotem nie jest uzyskanie z góry określonego, samoistnego rezultatu, a jedynie świadczenie usług edukacyjnych.
Umowy o świadczenie usług edukacyjnych, w tym przeprowadzenie wykładów i opracowanie sylabusów, nie mogą być uznawane za umowy o dzieło, gdyż nie prowadzą do osiągnięcia konkretnego, zindywidualizowanego rezultatu.
Umieszczenie w witrynie apteki informacji o możliwości nabycia tańszych zamienników leków oraz numeru infolinii bez precyzyjnego powiązania z działalnością reklamową konkretnej apteki nie spełnia przesłanek uznania tych działań za zakazaną reklamę apteki zgodnie z art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne.