Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 25 lipca 2017 r., sygn. IV SA/Gl 437/17
Zgodnie z art. 90 ust. 2b ustawy oświatowej w brzmieniu obowiązującym w latach 2007 - 2012 podstawą obliczenia dotacji dla przedszkoli niepublicznych powinna być ogólna kwota wydatków zaplanowanych w budżecie jako tych, które są ponoszone na utrzymanie jednego ucznia w przedszkolu publicznym; fakt, że część wydatków związanych z funkcjonowaniem przedszkoli publicznych znajduje swoje pokrycie w przychodach
Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego błędna wykładnia prawa materialnego może polegać na nieprawidłowym odczytaniu normy prawnej wyrażonej w przepisie, mylnym zrozumieniu jego treści lub znaczenia prawnego, bądź też na niezrozumieniu intencji ustawodawcy. Skuteczność tak podniesionego zarzutu należy oceniać w oderwaniu od ustaleń faktycznych, a jedynie w odniesieniu
Gdyby ustawodawca chciał wskazać na wszystkie związki zawodowe, które obejmują terytorialnie swoim działaniem daną szkolę lub placówkę, a nie mają wśród pracowników swoich przedstawicieli, to nie użyłby pojęcia zakładowej organizacji związkowej. Ustawodawca bowiem wskazałby wprost, że chodzi o organizacje związków zawodowych obejmujące swoim działaniem szkołę lub placówkę.
Podkreślić należy, że chodzi tu o związanie jednostki samorządu treścią orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Natomiast z tego przepisu nie da się wywieść wniosku, że organ administracji jest związany żądaniem rodziców. Do uzyskania stosownych świadczeń we właściwej szkole, adekwatnych do treści orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wystarcza złożenie wniosku wraz z odpisem tego
Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że użyte w ustawie pojęcie szczególnie uzasadnionych przypadków winno być rozumiane wąsko i oznaczać takie sytuacje, w których nie jest możliwe spełnianie przez nauczyciela funkcji kierowniczej, a konieczność natychmiastowego przerwania jego czynności zachodzi ze względu na zagrożenie interesu publicznego bo naruszenie prawa przez dyrektora jest na tyle
Oznaczenie daty wydania jest doniosłe z tego względu, że dla oceny legalności postanowienia przez sąd administracyjny miarodajny jest stan prawny i faktyczny istniejący w dniu jego wydania. Data, którą oznaczone jest rozstrzygnięcie musi odpowiadać dacie jego faktycznego sporządzenia, a zawarte w nim treści nie mogą wykraczać poza stan sprawy ustalony na ten dzień.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że może być on skutecznie postawiony w dwóch przypadkach: gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie i gdy w ramach przedstawienia stanu sprawy, wojewódzki sąd administracyjny nie wskaże, jaki i dlaczego stan faktyczny przyjął za podstawę orzekania.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów prawa procesowego należy wskazać, iż strona skarżąca powinna wskazać przepis postępowania (ze wskazaniem jednostki redakcyjnej i aktu prawnego, w którym przepis ten jest zamieszczony), któremu uchybił Sąd I instancji, a także wyjaśnić, z czego wywodzi, że naruszenie to mogło wpłynąć na treść rozstrzygnięcia.