Uchwała składu 5 sędziów NSA z dnia 1 marca 1999 r., sygn. OPK 10/98
Odmówić udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne.
Odmówić udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne.
Do terminu określonego w art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741/ nie ma zatem zastosowania przepis art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego. Termin z art. 47 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami ma zastosowanie na gruncie przepisów tej ustawy, a zatem liczony być może od dnia wejścia jej w życie tj. od dnia 1 stycznia 1998
Zmiana osoby inwestora nie narusza prawem chronionych interesów właściciela sąsiedniej nieruchomości.
Prowadzenie prac budowlanych z udziałem inspektorów nadzoru budowlanego nie może spełniać wymogów odbywania praktyki budowlanej pod kierunkiem osoby mającej odpowiednie uprawnienia budowlane, natomiast nie można wykluczyć odbycia praktyki zawodowej we własnym przedsiębiorstwie budowlanym, o ile oczywiście praktyka ta odbywa się pod kierunkiem osoby mającej odpowiednie uprawnienia budowlane.
Skoro w art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo Wodne /Dz.U. nr 38 poz. 230 ze zm./ ustawodawca użył określenia "wprowadza do wody ścieki nienależycie oczyszczone" uprawnienie organu administracji publicznej do wydania jednego z nakazów zawartego w tym przepisie ograniczone jest do sytuacji, gdy właściciel gruntu wprowadza ścieki do wody. Nie obejmuje ono natomiast sytuacji, gdy
Zwolnienie z opłat za użytkowanie wieczyste ustawowo przyznane jednostkom badawczo-rozwojowym /art. 18a ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych - Dz.U. 1991 nr 44 poz. 194 ze zm./, jako prawo podmiotowe, nie może w drodze czynności prawnej zostać rozszerzone na krąg innych podmiotów. Okoliczność nie naliczenia opłaty za 1997 r. z tytułu użytkowania wieczystego gruntów nabytych
Przepis art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ należy traktować jako przepis szczególny, sprzeciwiający się uchyleniu lub zmianie na podstawie art. 155 Kpa decyzji nakazującej rozbiórkę.
Uchwała rady gminy o wyrażeniu zgody na oddanie w użytkowanie wieczyste w drodze bezprzetargowej nieruchomości przeznaczonej na powiększenie nieruchomości przyległej - podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. "a" ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ i art. 4 ust. 8 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
Art. 39 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415 ze zm./ z dniem 24 grudnia 1997 r. został zmieniony w ten sposób, że m.in. roboty budowlane polegające na przebudowie obiektu budowlanego wymagają ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu tylko wtedy, gdy powodują zmianę sposobu zagospodarowania terenu. Zatem od dnia 24 grudnia 1997 r. nie każda
Obiekty przeznaczone do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych oraz używane przy wykonywaniu robot budowlanych /art. 29 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ mają taki charakter najwcześniej z dniem uprawomocnienia się decyzji o pozwoleniu na budowę. Wcześniej usytuowane na nieruchomości gruntowej obiekty o tymczasowym charakterze
Decyzje uwłaszczeniowe wydawane przez wojewodów na podstawie art. 2 ust. 1-3 ustawy z dnia 29 września 1990 r., o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./, mają charakter deklaratoryjny. W takim zaś przypadku wola stron nie może decydować o kształcie stosunku prawnego, co prowadzi do wniosku, że w trybie art. 155 Kpa nie mogą być wzruszone tego
Na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 120 z 1998 r. poz. 787) sąd może także z urzędu orzec w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu o uprawnieniu najemcy do otrzymania lokalu socjalnego. Jedynie w tym przypadku sąd z urzędu bada czy zachodzą przesłanki do wydania takiego orzeczenia.
Zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych /Dz.U. nr 14 poz. 60 ze zm./ nie można umieszczać w pasie drogowym poza terenami zabudowanymi tablic z hasłami reklamowymi lub propagandowymi, niezależnie od sposobu ich zamontowania. Stąd ustawienie tablicy reklamowej w takim miejscu powoduje, że właściwy organ administracji drogowej ma obowiązek wydać decyzję o usunięciu
Wydatki warunkujące wypłatę rekompensaty zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 4 października 1991 r. o zmianie niektórych warunków przygotowania inwestycji budownictwa mieszkaniowego w latach 1991-1995 oraz o zmianie niektórych ustawy /Dz.U. nr 103 poz. 446 ze zm./ mogą być poniesione i udokumentowane po dniu 31 grudnia 1995 r.
"Budowa zakończona" w rozumieniu art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ jest to określenie stanu faktycznego budowy tzw. samowoli budowlanej, przed dniem wejścia w życie nowego Prawa budowlanego /l stycznia 1995 r./, a nie stanu zaawansowania budowy obiektu w wyniku wydania decyzji na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo
1. Naczelną zasadą przy wyrażaniu zgody na wykonanie nowego zjazdu z drogi jest zasada bezpieczeństwa w ruchu drogowym, która może ograniczać uprawnienia właściciela nieruchomości w swobodnym korzystaniu ze swojej własności. 2. Okoliczność, że niektóre nieruchomości przyległe do drogi krajowej posiadają bezpośrednie zjazdy z tej drogi nie przesądza, że również w przypadku skarżącego na taki bezpośredni
Nieważna jest uchwała dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podjęta przed rozpoznaniem przez sąd administracyjny skargi na uchwałę rady gminy o odrzuceniu zarzutu do projektu zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego /art. 27 ust. 1 w związku z art. 18 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - Dz.U. nr 89 poz. 415 ze zm./.
1. W ocenie Sądu stanowisko, iż uciążliwość zgromadzonych odpadów wynika już z faktu konieczności ich deponowania, a więc zajmowania przestrzeni, zmian krajobrazowych, zmian właściwości itp. jest niezgodne z podaną definicją uciążliwości dla środowiska. Muszą być to stany utrudniające życie albo dokuczliwe dla otaczającego środowiska. Zważywszy, iż działka należy do osoby fizycznej, która wyraziła
1. Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415 ze zm./ nie przewidują możliwości przeniesienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej na rzecz określonego podmiotu na inny podmiot. W przepisach dotyczących procesu inwestycyjnego przewiduje się jedynie przeniesienie na inny podmiot decyzji o pozwoleniu na budowę /art. 40 ustawy
Wprawdzie przepis par. 12 ust. 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140/ stanowi, że organ administracji " może" rozstrzygnąć o szczególnym usytuowaniu budynku, ale jednocześnie określa przesłanki wykorzystania tej możliwości, czyli nie